Αρχείο κατηγορίας Διάφορα

Καράβι-καραβάκι

Στο τραγούδι «Καράβι-καραβάκι», παραδοσιακό της Χίου, βλέπουμε ένα χαρακτηριστικό ορισμένων παραδοσιακών τραγουδιών, που συναντάμε και στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς: Ο πρώτος στίχος αναφέρεται σε κάποιο θέμα – εδώ, σε ένα καράβι που πάει στην Πόλη, ενώ στα κάλαντα, στη γιορτή του αγίου Βασιλείου – και οι υπόλοιποι σε κάποια κοπέλα.

Στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς για παράδειγμα, έχουμε ενδιάμεσα στους στίχους για τη γιορτή και τους στίχους «ψηλή μου δεντρολιβανιά, συ’ σαι αρχόντισσα κυρία, δες κι εμέ το παλικάρι» που δεν έχουν καμιά σχέση με τα κάλαντα και που όταν μπαίνουν μαζί, αποκτούν νόημα. Στο «Καράβι-καραβάκι», οι στίχοι για τα δυο θέματα μπορούν να απομονωθούν τελείως και να γίνουν ξεχωριστά αυτόνομα στιχουργήματα.

Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν ως εξής:

Καράβι καραβάκι που πάς γιαλό-γιαλό,
έβγα να σε δώ
μάγια μού ‘χεις καμωμένα
και τρελαίνομαι για σένα
μάγια μού’χει η αδερφή σου
και τρελαίνομαι μαζί σου.

Με κόκκινη σημαία και με χρυσό σταυρό,
έβγα να σε δώ
έβγα να σε δώ να γιάνω
να μην πέσω και πεθάνω
έβγα να σε δώ λιγάκι
να μου φύγει το μεράκι.

Αν είσαι για την Πόλη και την Αγιά Σοφιά,
αγάπη μου γλυκειά
έλα έλα που σου λέγω
μη με τυρρανείς και κλαίγω
έλα έλα πέρδικά μου
στ’αγκαλάκια τα δικά μου.

Πάρε και μένα μέσα και σύρε στο καλό,
έβγα να σε δώ
έλα νά ‘σαι, νά ‘μαι νά ‘σαι
να σου στρώνω να κοιμάσαι
έλα-έλα με τα μένα
να περνάς χαριτωμένα.

Τα ψαριανά καράβια στην Πόλη αράξανε,
σγουρέ βασιλικέ
τα μαλλιά σου τα πλεγμένα
τρέλλαναν πολλούς και μένα
τα μαλλιά σου κι ο λαιμός σου
μ’ έφεραν στο λογισμό σου.

Τα είδαν οι τουρκοπούλες κι αναστενάξανε
άτζαμπα (*άτζαμπα (acaba)=άραγε) γιατί
τα ματάκια σου τα μαύρα
είν’ όλο καημός και λαύρα;
Τα ματόκλαδά σου κλείνουν
και να φύγω δε μ’ αφήνουν.

Έτσι, αν απομονώσουμε τους στίχους, θα έχουμε τα εξής δύο μέρη:

1.

Καράβι καραβάκι που πάς γιαλό-γιαλό
με κόκκινη σημαία και με χρυσό σταυρό,
αν είσαι για την Πόλη και την Αγιά Σοφιά
πάρε και μένα μέσα και σύρε στο καλό.
Τα ψαριανά καράβια στην Πόλη αράξανε
τα είδαν οι τουρκοπούλες κι αναστενάξανε.

2.

Έβγα να σε δώ
μάγια μού’χεις καμωμένα
και τρελαίνομαι για σένα
μάγια μού’χει η αδερφή σου
και τρελαίνομαι μαζί σου.

Έβγα να σε δώ
έβγα να σε δώ να γιάνω
να μην πέσω και πεθάνω
έβγα να σε δώ λιγάκι,
να μου φύγει το μεράκι.

Αγάπη μου γλυκειά
έλα έλα που σου λέγω
μη με τυρρανείς και κλαίγω
έλα έλα πέρδικά μου
στ’αγκαλάκια τα δικά μου.

Έβγα να σε δώ
έλα νά ‘σαι, νά ‘μαι νά ‘σαι
να σου στρώνω να κοιμάσαι
έλα-έλα με τα μένα
να περνάς χαριτωμένα.

Σγουρέ βασιλικέ
τα μαλλιά σου τα πλεγμένα
τρέλλαναν πολλούς και μένα
τα μαλλιά σου κι ο λαιμός σου
μ’ έφεραν στο λογισμό σου.

Άτζαμπα (άραγε) γιατί
τα ματάκια σου τα μαύρα
είν’ όλο καημός και λαύρα;
Τα ματόκλαδά σου κλείνουν
και να φύγω δε μ’ αφήνουν.

ΤΑ «ΥΔΑΤΑ ΥΠΟΚΑΤΩ ΤΗΣ ΓΗΣ» ΚΑΙ ΟΙ «ΝΕΦΕΛΙΜ»

Σε άρθρο με τίτλο «ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΝΕΦΕΛΙΜ ΚΑΙ ΚΟΙΛΗ ΓΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ – ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ» που πρωτοδημοσιεύθηκε στη σελίδα «http://atheatignosi.blogspot.gr/2013/02/blog-post.html» και αναπαράγεται σε πολλές άλλες, και στην υποενότητα με τον τίτλο «Ο ΜΩΥΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ 10 ΕΝΤΟΛΕΣ» διαβάζουμε τα εξής:

«Οι Δέκα εντολές, λεγόμενες και «Δεκάλογος», είναι ένας κατάλογος δέκα ηθικών εντολών, οι οποίες, σύμφωνα με τη Βίβλο, υπαγορεύτηκαν στον Μωυσή. Η δεύτερη κατα σειρά εντολή είναι αυτή που μας ενδιαφέρει και η οποία λέει:

ου ποιήσεις σεαυτω είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανω άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης. ου προσκυνήσεις αυτοίς, ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς· εγώ γαρ ειμι Κύριος ο Θεός σου, Θεός ζηλωτής, αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς τοις μισούσί με και ποιών έλεος εις χιλιάδας τοις αγαπώσί με και τοις φυλάσσουσι τα προστάγματά μου.

Πολλοί ερμηνευτές της βίβλου, εκεί που γράφει: και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης. ου προσκυνήσεις αυτοίς. παραλείπουν εσκεμμένα το «υποκάτω της γης» σαν να μην υπάρχει καθόλου η λέξη στην συγκεκριμένη εντολή. Σε τι πλάσματα λοιπόν αναφέρεται που δεν πρέπει να προσκυνήσουμε και να λατρέψουμε και βρίσκονται κάτω απο τη γη;»

Οι γράφοντες (και υπογράφοντες με ψευδώνυμα) το άρθρο αυτό, απαντούν ότι η 2η εντολή αναφέρεται σε «νεφελίμ», που «σύμφωνα με όλα, μα όλα τα αρχαία κείμενα, όλων των λαών και όλων των θρησκειών, ήταν όντα αθάνατα και παντοδύναμα. Τούς σκότωνε μόνο ο χαλκός που ήταν ισχυρό δηλητήριο γι αυτούς. Αυτοί λοιπόν οι Νεφελίμ μετατράπηκαν στη μεγαλύτερη λαίλαπα που γνώρισε ποτέ ο άνθρωπος, αφού αρχικά έτρωγαν τους κόπους των ανθρώπων, και μετά τους ίδιους τους ανθρώπους που αποτελούσαν για τους μιαρούς, και γένος δούλων αλλά και τροφή. Τους ανθρώπους έσωσε ένας γαλαζοαίματος ανθρωπόμορφος Νεφελίμ, ο Δίας. Ο Δίας δημιούργησε το γένος των ΕΛ που ήταν φιλάνθρωποι, είχαν έδρα τον Ολυμπο και έκλεισαν τους Νεφελίμ στα τάρταρα στο χάλκινο κούφιο εσωτερικό της Γής που φτιάχτηκε απο τον Ελοχίμ Ελ Σεντάι.»

Λένε ακόμα οι γράφοντες: «Εχουμε κάνει μια έρευνα, και ανακαλύψαμε ισχυρά στοιχεία τα οποία επιβεβαιώνουν αυτά που επί 13 χρόνια ο Δημοσθένης Λιακόπουλος προσπαθεί με την γνώση του μέσα απο τα χάλκινα βιβλία, απο προφητείες της ορθοδοξίας τις οποίες έφερε στο φώς, αλλα και με πηγές απο την αρχαία ελληνική γραμματεία, και άλλες πηγές, να μας αποδείξει την ύπαρξη της κοίλης γής και των Νεφελίμ».

Κι επίσης: «Η παλαιά διαθήκη έχει πολλές αλήθειες και μέσα σ αυτές είναι το όνομα του συνόλου των ρυπαρών γενών. Τιτάνας και γίγαντας σημαίνει ισχυρότατος, μεγάλος σε μέγεθος. Είναι επίθετα, τα οποία υποδηλώνουν κάποια ιδιότητα, δεν είναι ονόματα. Το όνομά τους δεν δόθηκε σ’ εμάς η τουλάχιστον δεν σώθηκε απο την αρχαία ελληνική γραμματεία. Αυτοί λοιπόν οι Τιτάνες και οι Γίγαντες έχουν όνομα. Είναι οι Νεφελίμ και αυτή τη στιγμή ζούν μέσα στην κοίλη Γή.»

Ας εξετάσουμε λίγο τους ισχυρισμούς των γραφόντων σχετικά με την 2η εντολή. Κατ’ αρχήν παρατηρούμε ότι οι ίδιοι κάνουν αυτό, για το οποίο κατηγορούν «πολλούς ερμηνευτές της Βίβλου»: Μας λένε ότι η 2η εντολή απαγορεύει «να προσκυνήσουμε και να λατρέψουμε πλάσματα που βρίσκονται κάτω απο τη γη», παραλείποντας το «εν τοις ύδασιν», δηλ. το «μέσα στα νερά». Η εντολή λοιπόν δεν μιλά για πλάσματα που «βρίσκονται κάτω από τη γη» όπως γράφουν, αλλά για πλάσματα που ζουν «στα νερά κάτω από τη γη». Δεν είναι το ίδιο… Και η εντολή το κάνει αυτό, ενώ πρώτα απαγορεύει να λατρέψουμε πλάσματα που βρίσκονται «στον ουρανό επάνω» και «στη γη κάτω».

Όμως, είναι δυνατόν η εντολή να απαγορεύει να λατρεύονται ΜΟΝΟ τα όντα που ζουν σε «ύδατα υποκάτω της γης» και κατά συνέπεια, να επιτρέπει να λατρεύονται τα όντα που ζουν στην ανοιχτή θάλασσα όπου τα νερά δεν έχουν γη από πάνω; Δηλαδή, να απαγόρευε ο Θεός να λατρεύεται ο όποιος αμφίβιος βάτραχος ή αμοιβάδα – ή, τα «νεφελίμ» της δήθεν «κούφιας γης» – και  να επέτρεπε να λατρεύονται μεγάλα θαλάσσια κήτη σαν αυτό που κατάπιε τον προφήτη Ιωνά (Ιωνάς 1:17[1]), ή τα διάφορα ψάρια που οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ιερά και τα ταρίχευαν, ή θεοί με σώμα ψαριού σαν την Αταργάτι της Συρίας και τον αμφίβιο Οάννη της Βαβυλώνας, ο οποίος, σύμφωνα με τον Βηρωσό, ζούσε στον Περσικό κόλπο, δίδασκε τους ανθρώπους την ημέρα και τις νύχτες γύριζε στη θάλασσα;[2] Και ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ένας ερμηνευτής των Δέκα Εντολών που μιλά για όσα «ζουν μέσα στη θάλασσα» [3] ερμηνεύοντας την 2η εντολή, δεν την κατάλαβε καλά, ή παρέλειψε εσκεμμένα το «υποκάτω της γης»;

Η λογική λέει πως ασφαλώς, ο Θεός θα απαγόρευε τη λατρεία κάθε υδρόβιου δημιουργήματος, όπως απαγόρεψε και τη λατρεία κάθε ουράνιου και κάθε επίγειου δημιουργήματος, δεν θα απαγόρευε να λατρεύονται μόνο όσα ζουν σε υπόγεια ύδατα… Επιπλέον, δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα που να αποτελούν ένδειξη ότι οι Εβραίοι λάτρεψαν ποτέ ψάρια – πράγμα που ίσως θα συνέβαινε, αν υπήρχε τέτοιο «παραθυράκι» για να τα λατρέψουν, αν από όλα τα υδρόβια πλάσματα, μόνο η λατρεία αυτών «κάτω από τη γη» ήταν απαγορευμένη. Γνωρίζουμε από το Βασιλειών Γ΄ (στο Μασοριτικό, Βασιλέων Α´) ότι ο Σολομών έχτισε ναό σε ειδωλολατρικές θεότητες κάποιων γειτονικών λαών, για να τους λατρεύουν κάποιες παλλακίδες του που ακολουθούσαν τις θρησκείες του τόπου τους,[4] πάντως οι θεότητες δεν ήταν ψαρόμορφες. Παράλληλα, ό,τι είχε σχέση με λατρεία παγανιστικών θεοτήτων, όποια μορφή και να είχαν αυτές, καταστράφηκε αργότερα από τον βασιλιά Ιωσία στο Βασιλειών Δ΄ κεφ. 23 (στο Μασοριτικό, Βασιλέων Β´) με την αιτιολογία ότι ήταν αντίθετο με τις εντολές του Θεού.

Αλλά δεν χρειάζεται να κάνουμε όλους αυτούς τους λογικούς συλλογισμούς για να αποδείξουμε ότι η 2η εντολή δεν αναφέρεται σε νεφελίμ. Ο ίδιος ο Μωυσής, που την παρέλαβε, διευκρινίζει στο Δευτερονόμιο 4:15-4:20, ότι αναφέρεται σε ψάρια:

 Δευτ. 4:15 καὶ φυλάξεσθε σφόδρα τὰς ψυχὰς ὑμῶν ὅτι οὐκ εἴδετε ὁμοίωμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν χωρηβ ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός

Δευτ. 4:16 μὴ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πᾶσαν εἰκόνα ὁμοίωμα ἀρσενικοῦ ἢ θηλυκοῦ

Δευτ. 4:17 ὁμοίωμα παντὸς κτήνους τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοίωμα παντὸς ὀρνέου πτερωτοῦ ὃ πέταται ὑπὸ τὸν οὐρανόν

Δευτ. 4:18 ὁμοίωμα παντὸς ἑρπετοῦ ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς μοωμα παντς χθος σα στν ν τος δασιν ποκτω τς γς

Δευτ. 4:19 καὶ μὴ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ πλανηθεὶς προσκυνήσῃς αὐτοῖς καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς ἃ ἀπένειμεν κύριος ὁ θεός σου αὐτὰ πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν τοῖς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ

Δευτ. 4:20 ὑμᾶς δὲ ἔλαβεν ὁ θεὸς καὶ ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τῆς σιδηρᾶς ἐξ αἰγύπτου εἶναι αὐτῷ λαὸν ἔγκληρον ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.

Αφού λοιπόν ο Μωυσής μιλά για ψάρια, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ερμηνεύει την 2η εντολή αναφερόμενος σε «όσα ζουν μέσα στη θάλασσα».  Η ερμηνεία του περιλαμβάνει τα ψάρια και τα κήτη και όλα τα θαλασσινά ζώα, αλλά και τους γοργονοειδείς θεούς των ειδωλολατρών που έβγαιναν από τη θάλασσα για να τους διδάξουν – αν δεχτούμε ότι αυτοί οι θεοί υπήρχαν στ’ αλήθεια.

ΤΑ «ΥΔΑΤΑ ΥΠΟΚΑΤΩ ΤΗΣ ΓΗΣ»

Βέβαια, στο Δευτερονόμιο 4:18 δεν βλέπουμε μόνο τη διευκρίνιση ότι η εντολή μιλά για ψάρια, αλλά ξανασυναντάμε το περίεργο «εν τοις ύδασιν υπό κάτω της γης». Ποια είναι αυτά τα ύδατα κάτω από τη γη; Αν όντως περιλαμβάνουν τη θάλασσα, που διαθέτει ψάρια αλλά δεν βρίσκεται «κάτω από τη γη», γιατί αναφέρονται μ’ αυτόν τον τρόπο;

Για ν’ απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα, πρέπει να δώσουμε λίγη παραπάνω προσοχή στις άλλες εκφράσεις που συναντάμε στην 2η εντολή, για τον «ουρανό επάνω» και τη «γη κάτω». Οι εκφράσεις αυτές, σε συνδυασμό με τα «ύδατα υποκάτω της γης», περιγράφουν τις κοσμολογικές αντιλήψεις των ανθρώπων, στους οποίους ο Μωυσής έδωσε τις εντολές του Θεού. Και οι κοσμολογικές αυτές αντιλήψεις, που οι Εβραίοι της εποχής είχαν μάθει από τους γείτονές τους Βαβυλωνίους, Αιγυπτίους, αλλά και Έλληνες και άλλους, ήταν ότι:

  • Η γη (στεριά) ήταν ένας δίσκος που επέπλεε πάνω σε νερά, στα οποία στηριζόταν με κάποια θεμέλια. Τα νερά αυτά την περιέβαλαν (θάλασσα) και έβγαιναν στην επιφάνειά της από κάποιες τρύπες δημιουργώντας πηγές, ποτάμια και λίμνες, πάντα προερχόμενα από κάτω της. (Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ελληνική μυθολογία, οι ποταμοί και οι λίμνες είναι παιδιά του Ωκεανού, ο οποίος τροφοδοτούσε και τις πηγές και περιέβαλε τη γη.[5])
  • Πάνω από τη γη βρισκόταν ο ουρανός, ένας μεταλλικός θόλος που σύμφωνα με τους Σουμερίους ήταν φτιαγμένος από μόλυβδο, σύμφωνα με τον Όμηρο από χαλκό (στην Ιλιάδα) ή/και σίδηρο (στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια)[6] και σύμφωνα με τους Αιγυπτίους στηριζόταν πάνω στα βουνά. Ο ουρανός στην Αγία Γραφή λέγεται και «στερέωμα», ενώ πάνω του ήταν στερεωμένα τα αστέρια.
  • Πάνω από τον ουρανό βρίσκονταν τα «ύδατα υπεράνω της γης», που έπεφταν στη γη ως βροχή όταν, με πρωτοβουλία του Θεού, άνοιγαν κάποιες ειδικές θύρες και παράθυρα που διέθετε ο ουρανός. Ο Μωυσής στη Γένεση λέει ότι το «στερέωμα» βρίσκεται «ανάμεσα στα νερά», και «διαχωρίζει τα νερά από τα νερά», «τα νερά κάτω από το στερέωμα από τα νερά επάνω από το στερέωμα». [7]

Περισσότερες λεπτομέρειες για τις κοσμολογικές αντιλήψεις της Αγίας Γραφής μπορείτε να βρείτε στο άρθρο «Η επίπεδη γη» του Donald E. Simanek, Ομότιμου καθηγητή της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Lock Haven της Pennsylvania[8], και στο 13ο κεφάλαιο[9] του βιβλίου του Nicholas F. Gier, Ομότιμου καθηγητή της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Idaho, με τίτλο «God, Reason, and the Evangelicals: The Case Against Evangelical Rationalism». Στις ιστοσελίδες που περιέχουν αυτές τις δημοσιεύσεις θα βρείτε και σχεδιαγράμματα που αναπαριστούν τη γη σύμφωνα με εκείνες τις κοσμολογικές αντιλήψεις. Παραθέτω κι εδώ ένα τέτοιο σχεδιάγραμμα, που προέρχεται από το πρόγραμμα Logos 5 και υπάρχει δημοσιευμένο στη σελίδα http://www.patheos.com/blogs/religionprof/2012/11/ancient-hebrew-cosmology.html

Οπότε όταν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης μιλούσαν για «ύδατα υποκάτω της γης» δεν εννοούσαν κάποια «υπόγεια νερά», που θα εννοούσαμε εμείς χρησιμοποιώντας αυτή την έκφραση. Εννοούσαν τη θάλασσα, τα ποτάμια, τις λίμνες και γενικά ό,τι νερά προέρχονταν από τον ωκεανό πάνω στον οποίο, σύμφωνα με την αρχαία εκείνη άποψη, επέπλεε η γη (στεριά). Και τα ανέφεραν ως «υποκάτω της γης» για να τα ξεχωρίζουν από εκείνα που, όπως νόμιζαν, βρίσκονταν «υπεράνω» της γης, εκείνα από τα οποία τους χώριζε ο ουράνιος θόλος, εκείνα από τα οποία προερχόταν η βροχή. Οπότε η 2η εντολή δεν χρησιμεύει σε τίποτα σε όσους θέλουν να αποδείξουν την ύπαρξη των «νεφελίμ» επικαλούμενοι την Αγία Γραφή.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Ιων 1:17 (2:1) καὶ προσέταξεν κύριος κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν ιωναν καὶ ἦν ιωνας ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας … Ιων 2:1 (2:2) καὶ προσηύξατο ιωνας πρὸς κύριον τὸν θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους … Ιων 2:10 (2:11) καὶ προσετάγη τῷ κήτει καὶ ἐξέβαλεν τὸν ιωναν ἐπὶ τὴν ξηράν (Μετάφραση των Ο΄)

[2] https://el.wikipedia.org/wiki/Οάννης

[3] «Δν θ (πρέπει) ν κατασκευάσεις κανένα μοίωμα κάποιου πράγματος π σα βρίσκονται πάνω στν οραν κα κάτω στν γ κα μέσα στν θάλασσα, μ σκοπ ν τος ποδώσεις λατρεία κα δόξα μοια μ κείνη πο ρμόζει στ Θεό.» Κείμενο: Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (14ος αἰ.) Ἀπόδοση στὴ νεοελληνικὴ γλώσσα: Χριστόδουλος, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος. Ἔκδοση: Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν. http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/explanatory/10commandments.htm

[4] 1Βασ. 11:7 (11:5) τότε ᾠκοδόμησεν σαλωμων ὑψηλὸν τῷ χαμως εἰδώλῳ μωαβ καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν εἰδώλῳ υἱῶν αμμων 1Βασ. 11:8 (11:7) καὶ οὕτως ἐποίησεν πάσαις ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ ταῖς ἀλλοτρίαις ἐθυμίων καὶ ἔθυον τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν (Μετάφραση των Ο΄)

[5] https://el.wikipedia.org/wiki/Ωκεανός_(μυθολογία): «(Ο Ωκεανός)… Με την αδερφή και σύζυγό του την Τηθύ έκανε απογόνους όλες τις θεότητες των ποταμών, της θάλασσας και των πηγών – τις Ωκεανίδες. … Μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και την απόσυρση των υδάτων οι εμφανιζόμενοι ποταμοί λίμνες πηγές κλπ. απετέλεσαν αλληγορικά τα τέκνα του Ωκεανού. Για την ερμηνεία των πηγών πίστευαν πως ο Ωκεανός ήταν εκείνος που με υπόγεια ρεύματα τροφοδοτούσε τους ποταμούς που συνέχιζαν την αέναη κίνησή τους (ροή τους) εξ ου και ονομαζόταν «αψόρρους».»

[6] Theodossiou, E., Manimanis, V. N., Mantarakis, P., & Dimitrijevic, M. S., Astronomy and Constellations in the Iliad and Odyssey, Journal of Astronomical History and Heritage (ISSN 1440-2807), Vol. 14, No. 1, σελ. 24 (2011)  http://articles.adsabs.harvard.edu//full/2011JAHH…14…22T/0000024.000.html

[7] Gen 1:6 καὶ εἶπεν ὁ θεός γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὕδατος καὶ ἐγένετο οὕτως

Gen 1:7 καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸ στερέωμα καὶ διεχώρισεν ὁ θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος (Μετάφραση των Ο΄)

[8] Donald E. Simanek, «The Flat Earth», https://www.lhup.edu/~dsimanek/flat/flateart.htm

[9] http://www.webpages.uidaho.edu/ngier/gre13.htm

Επείγον! Ψηφίστε για την απελευθέρωση του Ιωάννη Αχρίδος!

Ψήφισμα για την απελευθέρωση του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη

Ενημέρωση: Ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος Ιωάννης απελευθερώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2015. Δείτε λεπτομέρειες εδώ: https://freejovanvi.wordpress.com/greek/dismissed/

http://freejovanvi.wordpress.com/greek/47-2/

Κατά τα τελευταία δώδεκα χρόνια ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων Ιωάννης ο 6ος (Γιόβαν Βρανίσκοφσκι) (Jovan VI Vraniškovski), ο οποίος είναι παν-ορθόδοξα γνωστός και αναγνωρισμένος ως ο κανονικός Προκαθήμενος της αρχαίας Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας, ήταν επτά φορές είτε φυλακισμένος είτε υπό κράτηση, για φανταστικές «εγκληματικές δραστηριότητες».

Οι συνθήκες κράτησής του είναι απάνθρωπες – κλειδωμένος σε ένα κελί επί είκοσι τρεις ώρες ανά ημέρα, με μόνο μία ώρα για περπάτημα, με απαγόρευση επισκέψεων, ακόμη και από τη μητέρα και την αδελφή του, με απαγόρευση ανάγνωσης βιβλίων κλπ, με άρνηση αδειών εξόδου, του δικαιώματός του να λάβει Θεία Κοινωνία, ακόμα και να εξομολογηθεί – παρά το γεγονός ότι έχει διαβήτη και σοβαρά προβλήματα με τη σπονδυλική του στήλη…

Ο λόγος πίσω από αυτό το βασανιστήριο είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης δεν ακολούθησε την, διατεταγμένη από το κράτος της ΠΓΔΜ, κατάργηση της «Συμφωνίας για την αποκατάσταση της εκκλησιαστικής Ενότητας», που υπεγράφη τον Μάιο του 2002 από τους εκπροσώπους της λεγόμενης «Μακεδονικής Εκκλησίας» και του Σερβικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου, αλλά αντίθετα εισήλθε σε λειτουργική και κανονική ενότητα με το Σερβικό Πατριαρχείο και ως εκ τούτου με τις Ορθόδοξες εκκλησίες σε όλο τον κόσμο.

Όχι μόνο ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης βρίσκεται και πάλι στη φυλακή, αλλά ο ίδιος και άλλα μέλη της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Aχρίδας έχουν σε αρκετές περιπτώσεις υποστεί σωματικές επιθέσεις, και οι ναοί που έχουν κατασκευάσει ή χρησιμοποιήσει έχουν καταστραφεί, όπως επιβεβαιώνει η έκθεση του Freedom House για την ΠΓΔΜ το 2006.

Φυσικά όλο αυτό απλά δεν είναι σωστό. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης και το ποίμνιό του θα πρέπει να αφεθούν ήσυχοι, στην Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα να εγγραφεί στα κρατικά μητρώα ως θρησκευτική κοινότητα και τα μέλη της θα πρέπει να πάρουν πίσω την κατασχεμένη περιουσία τους – χωρίς τον απαράδεκτο εκβιασμό, ότι η απελευθέρωση του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη προϋποθέτει εκείνος να εγκαταλείψει για πάντα την ΠΓΔΜ.

Η Διεθνής Αμνηστία διαπίστωσε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης είναι κρατούμενος συνείδησης, αλλά η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ δεν νοιάζεται.

Ωστόσο, σίγουρα θα νοιαστεί, αν πολλοί από εμάς απαιτήσουμε την άμεση απελευθέρωση του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη Αχρίδος – και την απαιτήσουμε από τους σωστούς ανθρώπους!

Ας υπογράψουμε και ας παροτρύνουμε ορισμένους ανθρώπους – τον Αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Τζο Μπάιντεν), τον Τζων Κέρυ, ΗΠΑ Υφυπουργός, τον Μπαν Κι-μουν, Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, τον Νίκολα Γκρουέφσκι, πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, τον Δρ Γκιόργκε Ιβάνοφ, πρόεδρο της ΠΓΔΜ, τον Πάγιο Αβίροβικ, Μόνιμο Αντιπρόσωπο της ΠΓΔΜ στα Ηνωμένα Έθνη, και τον Αντνάν Τζασάρι, υπουργό Δικαιοσύνης της ΠΓΔΜ – σταματήσουν τον, διατεταγμένο από το κράτος, διωγμό του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη και όλη αυτή την αδικία ΤΩΡΑ!

Ας τους παροτρύνουμε να χρησιμοποιήσουν αμέσως όλα τα δυνατά μέσα, έτσι ώστε αυτό το έγκλημα να σταματήσει να διαπράττεται, μια για πάντα, ας υπογράψουμε, για να κάνουμε τις θρησκευτικές διώξεις Ιστορία. Φτάνει πια, οι καιροί αλλάζουν. «Δικαιοσύνη για όλους!»

Το κείμενο του ψηφίσματος

(Βρίσκεται στα αγγλικά κάτω από τον τίτλο “ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ”)

Προς:
Αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Joe Biden)

Αξιότιμο John F. Kerry, Γραμματέα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Εξοχότατους
Ban Ki-moon, Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ
Nikola Gruevski, Πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ
Dr Gjorge Ivanov, Πρόεδρο της ΠΓΔΜ
Pajo Avirovik, Μόνιμο Αντιπρόσωπο της ΠΓΔΜ στα Ηνωμένα Έθνη

Αξιότιμο Adnan Jashari, Υπουργό Δικαιοσύνης της ΠΓΔΜ

Εξοχότατοι,
Στον επίσημο ιστότοπο της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ (http://vlada.mk/node/299?language=en-gb) διαβάζουμε ότι ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρουέφσκι «έχει ισχυρή πίστη στο Θεό και καθοδηγείται από το ιδεώδες της σταθερής και πραγματικά αφοσιωμένης εργασίας για την ευημερία και την ευμάρεια της χώρας του».

Σε ένα άρθρο στη σελίδα της μόνιμης αντιπροσωπείας της ΠΓΔΜ στον ιστότοπο του ΟΗΕ, με τίτλο «Επιστολές εκτίμησης από τον Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-Μουν» και με ημερομηνία 24/08/2012 (http://www.missions.gov.mk/un-newyork/media-center/press-releases/letters-of-appreciation-from-the-united-nations-se/), διαβάζουμε ότι ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών «υπογραμμίζει τις θετικές εντυπώσεις του από την επίσκεψη και συνομιλίες με ανώτερους αξιωματούχους της χώρας».

Ο Εξοχότατος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, γνωρίζει για την επί πολύ καιρό εφαρμοζόμενη ολοκληρωτική τακτική του κράτους της ΠΓΔΜ, να προσπαθεί να ελέγξει την Εκκλησία με βάναυσες εκστρατείες εκφοβισμού και τρομοκρατίας;

Ξέρει ότι τα τελευταία δώδεκα χρόνια ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων Ιωάννης (Γιόβαν Βρανίσκοφσκι), ο οποίος είναι ο παν-ορθόδοξα γνωστός και αναγνωρισμένος κανονικός Προκαθήμενος της αρχαίας Αρχιεπισκοπής της Aχρίδας, ήταν επτά φορές είτε φυλακισμένος είτε υπό κράτηση, για φανταστικές «εγκληματικές δραστηριότητες»;

Γνωρίζει ότι ο λόγος πίσω από αυτό τον κρατικό βασανισμό είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης δεν ακολούθησε την, διατεταγμένη από το κράτος της ΠΓΔΜ, κατάργηση της «Συμφωνίας για την αποκατάσταση της εκκλησιαστικής Ενότητας», που υπεγράφη τον Μάιο του 2002 από τους εκπροσώπους της λεγόμενης «Μακεδονικής Εκκλησίας» και του Σερβικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου, αλλά αντίθετα εισήλθε σε λειτουργική και κανονική ενότητα με το Σερβικό Πατριαρχείο και ως εκ τούτου με τις Ορθόδοξες εκκλησίες σε όλο τον κόσμο;

Γνωρίζει ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης και άλλα μέλη της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Aχρίδας έχουν σε αρκετές περιπτώσεις υποστεί σωματικές επιθέσεις, και ότι οι ναοί που έχουν κατασκευάσει ή χρησιμοποιήσει έχουν καταστραφεί, όπως επιβεβαιώνει η έκθεση του Freedom House για την ΠΓΔΜ το 2006;

Γνωρίζει για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη –κλειδωμένος σε ένα κελί επί είκοσι τρεις ώρες ανά ημέρα, με μόνο μία ώρα για περπάτημα, με απαγόρευση επισκέψεων, ακόμη και από τη μητέρα και την αδελφή του, με απαγόρευση ανάγνωσης βιβλίων κλπ, με άρνηση αδειών εξόδου, του δικαιώματός του να λάβει Θεία Κοινωνία, ακόμα και να εξομολογηθεί – παρά το γεγονός ότι έχει διαβήτη και σοβαρά προβλήματα με τη σπονδυλική του στήλη;

Γνωρίζει ότι η Διεθνής Αμνηστία διαπίστωσε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης είναι κρατούμενος συνείδησης;

Ή μήπως η σκληρή και συνεχής δίωξη του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη, κατά την οποία η αστυνομία δεν μπορεί ποτέ να εξακριβώσει την ταυτότητα των επιτιθέμενων εναντίον του, δείχνει «ισχυρή πίστη στο Θεό» και «καθοδήγηση από το ιδανικό της σταθερής και πραγματικά αφοσιωμένης εργασίας για την ευημερία και την ευμάρεια της χώρας τους» εκ μέρους των διωκτών του; Τι άλλο χειρότερο θα διέπραττε η κυβέρνηση του κ. Grueski κατά των πολιτών της, αν αυτός δεν ήταν ο πιστός Χριστιανός που ισχυρίζεται ότι είναι;

Εμείς, οι υπογράφοντες, δεν μπορούμε να παραμείνουμε σιωπηλοί συνένοχοι σ’ αυτό το έγκλημα και απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση του Αρχιεπισκόπου Αχρίδος Ιωάννη!

Ο ίδιος και το ποίμνιό του θα πρέπει να αφεθούν ήσυχοι, στην Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα να εγγραφεί στα κρατικά μητρώα ως θρησκευτική κοινότητα και τα μέλη της θα πρέπει να πάρουν πίσω την κατασχεμένη περιουσία τους – χωρίς τον απαράδεκτο εκβιασμό, ότι η απελευθέρωση του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη προϋποθέτει εκείνος να εγκαταλείψει για πάντα την ΠΓΔΜ! Τέτοιοι εκβιασμοί δεν μπορούν να γίνουν ανεκτοί στον ελεύθερο κόσμο, όπου το κράτος της ΠΓΔΜ ισχυρίζεται ότι ανήκει! Επειδή τα λόγια είναι φτηνά, γιατί δεν μας δίνουν ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ των ισχυρισμών τους; Ας σταματήσουν τον, διατεταγμένο από το κράτος, διωγμό του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη και όλη αυτή την αδικία ΤΩΡΑ!
Παρακαλούμε τις εξοχότητές σας να χρησιμοποιήσουν αμέσως όλα τα δυνατά μέσα, έτσι ώστε αυτό το έγκλημα να σταματήσει να διαπράττεται, μια για πάντα, πριν από την άφιξη του νέου έτους. Κάντε τις θρησκευτικές διώξεις ιστορία. Φτάνει πια, οι καιροί αλλάζουν. «Δικαιοσύνη για όλους!»

Ψηφίστε εδώ! https://secure.avaaz.org/el/petition/Joe_Biden_John_Kerry_Ban_Kimoon_Nikola_Gruevski_Gjorge_Ivanov_Free_Archbishop_Jovan

Στυλιανός και Στέλλα

Σκεφτήκατε ποτέ γιατί το όνομα «Στέλλα» που θεωρούμε ότι βγαίνει από το «Στυλιανή», γράφεται με δύο λ; Αυτά τα δύο λ προδίδουν ότι κατάγεται από, ή το έχουν συνδυάσει με, το λατινικό Stella που σημαίνει άστρο. Το «Στέλλα» λοιπόν έχει τελείως διαφορετικό νόημα από το «Στυλιανή» που είναι θηλυκό του «Στυλιανός» και το ετυμολογούμε από το «στύλος», κολόνα και μεταφορικά προστάτης, υποστηρικτής.
Στη λαϊκή παράδοση έχουν κι άλλες φορές συνδεθεί ονόματα που είναι άσχετα μεταξύ τους. Για παράδειγμα, έχω ακούσει ότι στην περιφέρεια Σουφλιού θεωρούν το «Ελισάβετ» θηλυκό του «Σάββας» επειδή μοιάζουν. Επίσης, στις 26 Νοεμβρίου μαζί με τον άγιο Στυλιανό βάζουν να γιορτάζει και το όνομα «Στέργιος», ίσως επειδή μοιάζει με το «Στέλιος» που βγαίνει από το «Στυλιανός». Όμως το «Στέργιος», που δεν θυμίζει το «Στυλιανός», θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται από το «Αστέριος», το οποίο γιορτάζει στις 7 Αυγούστου (Οσιομάρτυρος Αστερίου θαυματουργού) και στις 30 Οκτωβρίου (Αγίου Αστερίου μάρτυρος).

Σκέφτηκα να ψάξω λίγο για τα ονόματα αυτά, και βρήκα ότι το «Στέλλα» δημιουργήθηκε από τον Άγγλο ποιητή του 16ου αι. σερ Φίλιπ Σίντνυ[i], για τον τίτλο της συλλογής σονέτων του «Άστροφιλ και Στέλλα»[ii]. Μέχρι τον 19ο αι. δεν συνηθιζόταν ως όνομα στις δυτικές χώρες, ενώ μετά διαδόθηκε αρκετά.

Το αρσενικό «Στέλλαν» απαντάται (σπάνια) στη Σουηδία. Το πρωτοέφερε εκεί το 1597 ένας Γερμανός Στέλλαν Όττο von Mörner, αλλά στη Γερμανία δεν απαντάται ως όνομα.[iii]

Όσο για το δικό μας Στυλιανός, η κατάληξη μαρτυρεί κάποια σχέση με λατινικά όπου συνηθίζεται το -ianus, -inus. Στα λατινικά υπάρχει λέξη stilus που σημαίνει παλούκι και αιχμηρό εργαλείο με το οποίο οι Ρωμαίοι έγραφαν σε κερωμένες πινακίδες. Προέρχεται από την ελληνική λέξη στύλος, που σημαίνει το ίδιο εργαλείο και βέβαια την κολόνα.[iv] Και η λαϊκή παράδοση θέλει τον άγιο Στυλιανό να «στυλώνει» δηλ. να στηρίζει μωρά, παιδιά κι εγκύους προστατεύοντάς τα από ασθένειες.

Από το λίγο που έψαξα, to Stilianus – Stylianus δεν απαντάται ως όνομα στη λατινική γραμματεία. Υπήρξαν κάποιοι ελάχιστοι με το επώνυμο Stilianus και Stellinus στην Αγγλία και Αμερική. Αυτοί με το Stilianus θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι και ελληνικής καταγωγής.

Η Παφλαγονία, απ’ όπου καταγόταν ο άγιος Στυλιανός, είχε ελληνικό και ρωμαϊκό στοιχείο[v]. Το όνομα, είτε ως καθαρά λατινικό είτε ως ελληνο-λατινικό υβρίδιο, θα μπορούσε ετυμολογικά να έχει σχέση και με τους στύλους όπου ασκούνταν οι Στυλίτες. Πάντως ο άγιος δεν ξέρουμε να ήταν στυλίτης, αλλά ένας πλούσιος νέος που μοίρασε τα πλούτη του και έγινε μοναχός, και στη συνέχεια αναχωρητής. Ίσως το όνομα να έσβηνε στην Παφλαγονία όπως το Στέλλαν στη Γερμανία, αν δεν το είχε κι ο άγιος Στυλιανός, προς τιμήν του οποίου άρχισαν να το δίνουν στα παιδιά τους οι Παφλαγόνες της Μικράς Ασίας και στη συνέχεια οι απανταχού Έλληνες.

Απ’ όπου κι αν προέρχονται τα «Στυλιανός» και «Στέλλα», εμείς μπορούμε να ευχόμαστε συνδυαστικά σ’ αυτούς που τα έχουν να γίνουν στύλοι πίστης και αρετών – κι από αυτό να λάμψουν σαν άστρα, όπως άλλωστε κι ο άγιος Στυλιανός.

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[i] http://www.behindthename.com/name/stella)

[ii] Ο τίτλος σημαίνει «Αστρόφιλος (λέξη που ο ποιητής έφτιαξε από τα ελληνικά) και Αστέρι». Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Astrophel_and_Stella

[iii] http://www.nordicnames.de/wiki/Stellan

[iv] Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Stylus

[v] Βλ. http://el.wikipedia.org/wiki/Παφλαγονία

Έφτασε το τέλος του κόσμου! Καλά Χριστούγεννα!!

Ίσως, αγαπητοί αναγνώστες, να έχετε ακούσει ότι ο κόσμος θα τελειώσει το 2012 γιατί τότε σταματάει να μετράει το χρόνο το ημερολόγιο των Μάγιας – συγκεκριμένα το ημερολόγιο «της μεγάλης απαρίθμησης» (Long Count), ένα από τα τρία που είχαν… Μάλιστα, ότι ο κόσμος θα τελειώσει στις 21 Δεκεμβρίου, την Παρασκευή που μας έρχεται, επειδή

«η 21η Δεκεμβρίου είναι η μέρα που λαμβάνει χώρα το Χειμερινό Ηλιοστάσιο και για το 2012 ο Ήλιος θα είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με το κέντρο του γαλαξία μας.

Ο Ισημερινός του Γαλαξία μας και το μονοπάτι του Ηλίου πρόκειται να διασταυρωθούν στις 11.11 π.μ. GMT, στις 21 Δεκεμβρίου 2012. Εκείνο που κάνει το συγκεκριμένο γεγονός να ξεχωρίζει είναι πως αυτή η ευθυγράμμιση του 2012 θα έχει σχέση και με τα πολύ μακρινά αστέρια. Δηλαδή, η ευθυγράμμιση θα είναι δεξιά κατά μήκος όλου του γαλαξία κι αυτή η μετάπτωση των ισημεριών, που πηγαίνει σε έναν πλήρη κύκλο, συμβαίνει, από αστρονομικής πλευράς, μόνο μία και μοναδική φορά κάθε 26.000 χρόνια.»[i]

Βέβαια η ΝΑΣΑ σχολιάζει  τέτοιους ισχυρισμούς ως εξής:

«Δεν υπάρχει καμία ευθυγράμμιση πλανήτη το 2012 ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή μέσα στα επόμενα χρόνια. Στην πραγματικότητα, στα τέλη του 2012 οι πλανήτες είναι διάσπαρτοι σε όλο τον ουρανό! … Πολλές ιστοσελίδες συζητούν την ευθυγράμμιση της Γης και του Ήλιου με το κέντρο του Γαλαξία μας στον αστερισμό του Τοξότη. Αυτό συμβαίνει κάθε Δεκέμβριο, χωρίς κακές συνέπειες, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένουμε το 2012 να είναι διαφορετικό από κάθε άλλη χρονιά.»[ii]

Πάντως κάποιοι που προφανώς ΔΕΝ πιστεύουν ότι το 2012 θα φέρει το τέλος του κόσμου, σίγουρα τρίβουν τα χέρια τους, αφού

«Πάνω σε αυτή την αβεβαιότητα στήθηκε μια ολόκληρη «βιομηχανία» τα κέρδη της οποίας χτυπούν κόκκινο, ειδικά εκεί όπου μεγαλούργησαν οι Μάγια, στην Κεντρική Αμερική.

Κινηματογραφικές ταινίες, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές σειρές με θέμα το τέλος του κόσμου στις 21 Δεκεμβρίου, βιβλία που υπερθεματίζουν και άλλα που αμφισβητούν την έλευση του Αρμαγεδδώνος, είναι μερικοί μόνο από τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται η «βιομηχανία» αυτή.

Ασφαλώς από το χορό των δισεκατομμυρίων δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι χώρες της Κεντρικής Αμερικής όπου αναπτύχθηκε ο πολιτισμός των Μάγια. Η κινητικότητα στις περιοχές είναι μεγάλη, ενώ μόνο στο Μεξικό ως το τέλος της χρονιάς αναμένεται να έχουν συρρεύσει 52 εκατ. τουρίστες.

Τα τουριστικά γραφεία πλασάρουν ένα ταξίδι στον θεωρούμενο φυσικό χώρο των Μάγια ως «τελευταία ευκαιρία», ενώ οι Αρχές καθησυχάζουν ότι τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί.»[iii]

Και από την άλλη, η ένωση Μάγια με τον τίτλο «Oxlaljuj Ajpop» κατηγορεί την κυβέρνηση της Γουατεμάλας για απάτη, ψέματα διαστροφή της πραγματικότητας και μετατροπή του λαού των Μάγια σε φολκλόρ με σκοπό το κέρδος, επειδή καλλιεργεί σκόπιμα τον μύθο ότι το ημερολόγιο των Μάγια προβλέπει το τέλος του κόσμου το 2012.[iv] Ενώ ειδικοί επί του πολιτισμού των Μάγια τονίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να συγχρονίσουμε επακριβώς τις ημερομηνίες του ημερολογίου τους με το δικό μας, οπότε αυτό το, κατά τους Μάγια, κομβικό χρονικό σημείο μπορεί να έχει ήδη περάσει ή να έρθει δεκαετίες αργότερα.[v]

Ας δούμε όμως με κάποιες παραπάνω λεπτομέρειες, την προέλευση της τόσο επικερδούς «προφητείας των Μάγιας», στο άρθρο «Πώς η «Αποκάλυψη των Μάγιας» προήλθε από ένα Νεοεποχίτικο «ταξίδι με μαγικά μανιτάρια».

Η «προφητεία» αυτή δεν πηγάζει καθόλου από τους Μάγιας – ούτε χρονολογείται προ χιλιετίας.
Οι πεποιθήσεις προέρχονται από δύο Νεοεποχίτικα βιβλία των δεκαετιών του ’70 και ’80.

Τα δύο βιβλία προβλέπουν μια κατάληξη τόσο σουρεαλιστική, όσο μια «αναβάθμιση» της ανθρώπινης συναίσθησης από ένα πνεύμα από τον έβδομο αιώνα. Η ίδια η ημερομηνία προέρχεται από μια προφητεία που βασίζεται σε ένα «ταξίδι» με μαγικά μανιτάρια.

«Η 21η Δεκεμβρίου θα είναι απλώς άλλο ένα πρωινό Παρασκευής» είπε ο Άντριου Ουίλσον, Βοηθός Διευθυντής Κοινωνικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο του Ντέρμπυ. «Το 1987 ένας χίπυ γκουρού ονόματι Χοσέ Αργκέλ συνέδεσε την ημερομηνία με το ημερολόγιο των Μάγιας στο βιβλίο του με τίτλο «Ο Παράγοντας Μάγια».  Όμως επρόκειτο για μια καταργημένη μορφή του ημερολογίου, που είχε να χρησιμοποιηθεί από το έτος 1100 μ.Χ.»

«[Ο Αργκέλ] δήλωνε πως ήταν αγωγός διαφόρων πνευμάτων, συμπεριλαμβανομένου του πνεύματος ενός βασιλιά των Μάγια από τον έβδομο αιώνα. Εκείνος είχε προείπει για μια ‘μετατόπιση στην ανθρώπινη συναίσθηση’ – μια μαζική διαφώτιση».
Η δε συγκεκριμένη ημερομηνία της 21ης Δεκεμβρίου πρωτοεμφανίσθηκε σε ένα προηγούμενο έργο – ένα βιβλίο του 1975 γραμμένο από τον Τέρενς Μακέννα, έναν συγγραφέα που έγινε γνωστός από τις περιγραφές του για τους «μηχανικούς καλικάντζαρους» που έβλεπε όσο ήταν κάτω από την επήρεια ναρκωτικών.
Η ημερομηνία εμφανίσθηκε στην προφητεία «Χρονική Στιγμή Μηδέν» του Μακέννα και βασίσθηκε στα μαθηματικά του ίδιου του Μακέννα, την Κινεζική μαντική «I Ching», και ένα ταξίδι με μαγικά μανιτάρια.
Ο Μακέννα αργότερα γνώρισε τον Αργκέλ και οι δυο τους έγιναν –σύμφωνα με τον Ουίλσον– τμήμα ενός κύκλου Νεοεποχιτών συγγραφέων που ο ένας παρέπεμπε στα έργα του άλλου, δίνοντας έτσι στην «προφητεία» έναν αέρα πειστικότητας.

 «Η σημαντικότητα της 21ης Δεκεμβρίου 2012 σε κύκλους της Νέας Εποχής προέκυψε από το έργο του ‘εθνοβοτανιστή’ Τέρενς Μακέννα, καθώς ταξίδευε βαθειά μέσα στον Αμαζόνιο την δεκαετία του ‘70» είπε ο Ουίλσον.  «Οι υπολογισμοί του για ένα ‘κύμα μηδενισμού του χρόνου’ πρότεινε πως ο κόσμος θα βίωνε μια τεράστια αλλαγή την 21η Δεκεμβρίου.»
«Ο Αργκέλ, που διατηρούσε ένα διαχρονικό ενδιαφέρον για τα πνευματιστικά των Ιθαγενών Αμερικανών, είχε εμπνευσθεί από το έργο του Μακέννα.  Έκανε δημοφιλή την ημερομηνία αυτή στους νεοεποχίτικους κύκλους του, με το να την συσχετίσει με το ‘ημερολόγιο μεγάλης απαρίθμησης’ των Μάγια.»
«Καθώς εξελίχθηκε η πεποίθηση αυτή, συσχετίσθηκε και με άλλες, πιο εξωφρενικές προβλέψεις – όπως την ιδέα πως η Γη θα χτυπηθεί από έναν ανεξέλεγκτο πλανήτη ονόματι ‘Νιμπίρου’, ή πως θα την καταπιεί μια μαύρη τρύπα.»

«Δεν υπάρχει κάποιο κεντρικό πιστεύω», είπε ο Ουίλσον. «Ποικίλει, από την ιδέα πως ίσως μετακινηθούν οι μαγνητικοί πόλοι, μέχρι την ιδέα ενός ‘γαλαξιακού συμβουλίου’ που θα επισκεφθεί την Γη.  Δεν υπάρχει μία, ξεκάθαρη ιδέα. Απλώς καθρεφτίζει τα νεοεποχίτικα πιστεύω από τα οποία προέρχεται.»

«Εχει γίνει μέρος πολλών θρησκευτικών κινημάτων.  Για παράδειγμα, η ‘Γαλαξιακή Ομοσπονδία του Φωτός’ πιστεύει πως ο πλανήτης ‘Χ’ θα περάσει πολύ κοντά από την Γη το 2012, προκαλώντας μια βαθειά μεταμόρφωση στην ανθρώπινη ζωή πάνω στην Γη.»

«Αυτό που έχουν κοινό – αυτή, καθώς και οι άλλες αποκαλυπτικές ημερομηνίες μέσα στα νέα θρησκευτικά κινήματα – είναι πως συχνά προβλέπουν ότι τα γεγονότα θα συμβούν μέσα στα χρόνια ζωής του πιστού, κάνοντας τα πιστεύω τους επείγοντα και σημαντικά», είπε ο Ουίλσον.

«Όμως, ο περισσότερος κόσμος που πιστεύει στην σημασία της 21ης Δεκεμβρίου 2012 έχει μετριάσει τις προβλέψεις αυτές περί αποκάλυψης, και αντ’ αυτού, πιστεύει πως σηματοδοτεί κάποια σημαντική αλλαγή στην ανθρωπότητα.  Τώρα, όσο για το αν πρόκειται για αλλαγή στον πολιτισμό ή για ένα παγκόσμιο γεγονός – οι περισσότεροι που πιστεύουν σε κάποια αποκάλυψη δεν θα προετοιμάζονται για ένα γήινο τέλος, αλλά θα προσδοκούν κάποια επικείμενη μεταμόρφωση.»
«Πολλοί άνθρωποι προσβλέπουν στην ιστορία αυτή για καθησυχασμό – είτε για το οικονομικό κλίμα, ή ακόμα, για τους φόβους που έχουν παραδείγματος χάριν για τον Μεγάλο Επιταχυντή Μορίων Hadron.»

«Αυτό που έχει εκλαϊκευθεί είναι όλα τα δραματικά στοιχεία – εγώ πάντως σίγουρα θα κάνω τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια μου όπως πάντα και εφέτος.»

Η εργασία του Ουίλσον, «From Mushrooms to the Stars» («Από τα μανιτάρια sτα άστρα»), θα κυκλοφορήσει από τον εκδοτικό οίκο Ashgate το 2013.»[vi]

Αυτά λοιπόν για τα πνεύματα των αρχαίων βασιλιάδων και τα παραισθησιογόνα μανιτάρια, που έκαναν κάποιους να δουν άστρα – αλλά και χρήματα.

Σχετικά με τις «πιο εξωφρενικές προβλέψεις – όπως την ιδέα πως η Γη θα χτυπηθεί από έναν ανεξέλεγκτο πλανήτη ονόματι ‘Νιμπίρου’, ή πως θα την καταπιεί μια μαύρη τρύπα» η σχετική σελίδα της ΝΑΣΑ είναι πραγματικά πολύ χρήσιμη: http://astrobiology2.arc.nasa.gov/ask-an-astrobiologist/intro/nibiru-and-doomsday-2012-questions-and-answers

Από εκεί μεταφέρω το απλό επιχείρημα ότι ο ισομεγέθης με τη γη πλανήτης Νιμπίρου ή Χ, ο οποίος θα μας χτυπήσει μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, πολύ απλά δεν υπάρχει, γιατί αν υπήρχε και ήταν τόσο κοντά μας ώστε να μας χτυπήσει σε λίγες μέρες, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ η ΝΑΣΑ ήθελε να το κρύψει για να μην δημιουργηθεί πανικός, θα τον είχαν εντοπίσει τόσο επαγγελματίες, όσο και ερασιτέχνες αστρονόμοι… Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περισσότεροι από 100.000 σε ολόκληρο τον κόσμο και είναι λίγο απίθανο η ΝΑΣΑ να τους ελέγχει όλους…

Αν θέλετε να δείτε πόσες ακόμα φορές και από πόσες διαφορετικές ομάδες προβλέφθηκε το τέλος του κόσμου, και θυμάστε μόνο τους Μάρτυρες του Ιεχωβά που είναι βετεράνοι στο είδος αυτό, κάντε κλικ εδώ.

Να συμπληρώσουμε στις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες του κειμένου, ότι σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο Ρέημοντ Φραντς, πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά, κάποιοι που κήρυτταν «σύντομη καταστροφή του Κόσμου» από τον… Ιεχωβά Θεό, προφανώς δεν τις πίστευαν κι οι ίδιοι… Αφού στα μέσα της δεκαετίας του 1940, κι ενώ η οργάνωση δίδασκε ότι ο κόσμος θα καταστρεφόταν πολύ σύντομα, ο αντιπρόεδρος Φρεντ Φραντς δήλωνε σε τοπική συνάθροιση του Ντητρόιτ ότι στο Μπρούκλυν δεν περίμεναν να κλείσουν, και «όποιος ήθελε να στείλει συνδρομή για το περιοδικό ‘Σκοπιά’ δεν χρειαζόταν να στείλει για έξι μήνες μόνο – μπορούσε να στείλει για έναν ολόκληρο χρόνο ή για δύο χρόνια, αν ήθελε’!»[vii]
Όμως, στο παραπάνω κείμενο του Γραφείου Αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας δεν υπάρχουν μόνο απαρίθμηση ψευδοπροφητών. Υπάρχει και η χριστιανική απάντηση σε όλες αυτές τις – πολύ επικερδείς για κάποιους – ψευδοπροφητείες:

«Μελετώντας την Ορθόδοξη διδασκαλία για τα έσχατα μπορούμε να πούμε:

1ον. Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να υπολογίσει πότε ακριβώς θα γίνει το τέλος του κόσμου.

Mόνο ο Θεός Πατέρας γνωρίζει την ημέρα και την ώρα που θα συμβεί ( Ματθ. κεφ. 24, στίχ. 36 και 42-44). Το ίδιο επαναλαμβάνει και ο απόστολος Παύλος (Α΄ Θεσσ. 5, 2-4).

Επομένως όποιος ορίζει ημερομηνίες είναι απατεώνας.

2ον. Ο Ιησούς Χριστός, όταν Τον ρώτησαν οι μαθητές Του, απάντησε ότι το τέλος θα έρθει απρόσμενα, όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα.

Επομένως θα πρέπει να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, με πνευματική αφύπνιση και επαγρύπνηση.

3ον. Πριν το τέλος θα υπάρξουν «σημεία», που θα προσανατολίσουν τους χριστιανούς όχι στο πότε ακριβώς θα γίνει, αλλά ότι πλησιάζει.

4ον. Το τέλος του κόσμου δεν θα είναι  τέλος, αλλά η «Ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής» (Πράξεις , 2, 20), με γεγονότα που λαχταρούν από τα βάθη της καρδιάς τους οι χριστιανοί από την αρχή του χριστιανισμού!

—  Θα επιστρέψει ο Χριστός γεμάτος φως και συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους (Ματθ. κεφ. 25, 31).

—  Θα γίνει η ανάσταση όλων των νεκρών! (κατά Ιωάννην, κεφ. 5, στίχ. 25. Α΄ Θεσσ. 4, 16. Αποκάλυψις 20, 11-13, κ.λ.π.).

—  Θα νικηθεί τελείως το κακό,

—   θα πάψει ο θάνατος και θα ανατείλει η αιώνια ημέρα του παραδείσου (Αποκάλυψις, κεφ. 21-22).

—  Δεν πρέπει λοιπόν να περιμένουμε το τέλος με φόβο, αλλά με χαρά.

—  Ο απόστολος Παύλος δίνει τον τρόπο αντιμετώπισης κάθε δυσκολίας « Πάντοτε χαίρετε, ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε,  ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ εἰς ὑμᾶς.» (Α’ Θεσ.ε’,16-18)

—   Η ίδια η Αποκάλυψη τελειώνει με την προσευχή «Ναι, έλα, Κύριε Ιησού» (Αποκ.κβ’20)

Αλλά πριν το τέλος, θα έρθει η μέρα της δικής μας συνάντησης με τον Ιησού. Θα είμαστε έτοιμοι να Τον αντικρίσουμε;

Και φυσικά η ετοιμασία που θέλει ο Χριστός από εμάς δεν είναι μάσκες οξυγόνου, καταφύγια και αποθήκες τροφίμων.

—  Στην Ορθοδοξία  λοιπόν δεν φοβόμαστε το «τέλος».

—  Δεν ψάχνουμε για τον αντίχριστο αλλά αναζητούμε με λαχτάρα το Χριστό

—  Εδώ  δεν υπάρχει κανένας κακός Θεός που να απειλεί  με ποτάμια αιμάτων

—  Εδώ δεν περιμένουμε κανένα «τέλος».

—  Περιμένουμε το Χριστό.»[viii]

Καλά Χριστούγεννα λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες.


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[i] http://www.romioi.com/2012/12/blog-post_8985.html

[vii] «Κρίση συνείδησης» του Ρέημοντ Φραντς, εκδ. Μυριόβιβλος, σελ. 33.

[viii] «Το ‘τέλος’ του κόσμου και η απάτη σε βάρος του κόσμου», Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς – Γραφείο Επί Των Αιρέσεων.

Μπορεί να σβήσει ο Έλληνας από αυτόν τον πλανήτη;

Μια φίλη μου έστειλε ένα κείμενο «του Γάλλου λογοτέχνη Ζαν Ρισπέν» (Jean Rispen). Το παραθέτω:

«Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…»

  1. Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.
  2. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.
  3. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη…

Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.

  1. Από την ιατρική σας, την… … φαρμακευτική σας.
  2. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα)
  3. Από την φυσική σας, χημεία
  4. Από την αστρονομία σας
  5. Από την πολιτική σας
  6. Από την καθημερινότητα σας.

Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε…

Θα πείτε «δεν γίνεται«.

Πολύ σωστά, γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μια πρόταση! Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…

Η πρόκληση πάντως ισχύει.»

Όταν πρωτοδιάβασα αυτό το καλογραμμένο κείμενο που απευθύνεται τόσο στη λογική, όσο και στο συναίσθημα συγκινήθηκα, σαν απόγονος των ανθρώπων που δημιούργησαν τη Φιλοσοφία και τόσα άλλα που αναφέρονται σ’ αυτό… Ειλικρινά θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Ζαν Ρισπέν για το χρόνο και την ενέργεια που αφιέρωσε να το γράψει. Μετά από λίγο όμως εξοργίστηκα. Γιατί; Επειδή η προσφορά των Ελλήνων ασφαλώς δεν μπορεί να σβήσει, όμως οι ίδιοι οι Έλληνες μπορούμε… Και μπορούμε, επειδή μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας:

Φωνάζουμε και διαμαρτυρόμαστε, ότι μας πνίγουν οι παράνομοι μετανάστες… Όμως βασικός λόγος που βρίσκονται εδώ οι παράνομοι μετανάστες είναι η υποκρισία και η φιλαργυρία μας. Δυστυχώς θέλαμε ανθρώπους να δουλεύουν ανασφάλιστοι και με λίγα λεφτά, και δεν σταματάμε να το κάνουμε όπως μπορείτε να δείτε από τους σχετικούς ελέγχους του ΙΚΑ!

Ακόμα, πολλοί παράνομοι μετανάστες ήρθαν με σκοπό να πάνε από δω σε άλλες χώρες της Ευρώπης, καθώς η δική μας χώρα έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι χάρη στα δυο μεγάλα κόμματα που ο μέσος Έλληνας ψηφίζει τόσα χρόνια συστηματικά… Σίγουρα οι Τούρκοι λαθρέμποροι έχουν την επιχείρηση με την παράνομη μετανάστευση για χρυσωρυχείο – και όχι μόνο, αφού παλιότερα που είχαμε ναρκοπέδια ξαμολούσαν τους μετανάστες εκεί για να σκοτώνονται και να βλέπουν αυτοί πού είναι οι νάρκες… Όμως, δεν ήταν Τούρκοι αυτοί που υπονόμευσαν το στρατό στα ελληνικά σύνορα και το λιμενικό σώμα για να μπαίνει στη χώρα ο καθένας. Ήταν ΕΛΛΗΝΕΣ ψηφισμένοι από ΕΛΛΗΝΕΣ.

Φωνάζουμε για τις Νιγηριανές πόρνες που έχουν γεμίσει κάποιους δρόμους, αλλά όπως σωστά παρατήρησε κάποιος σε συζήτηση σε ιστότοπο εφημερίδας,

«κανείς δεν θα τις έφερνε αν δεν υπήρχε ζήτηση, κυρίως από Έλληνες, που όσο κι αν αυξάνονται οι μετανάστες, παραμένουν περισσότεροι. Άλλοι Έλληνες ψάχνουν ανάμεσα στους μετανάστες για αρσενικές πόρνες (π.χ. Σιργιανόπουλος).»

Και βέβαια ας μην αναφέρουμε πόσοι Έλληνες, πολλοί παντρεμένοι ή σε μόνιμες σχέσεις, επιμένουν να έχουν συνουσία με πόρνες χωρίς προφυλακτικό, εκθέτοντας τα κοντινά τους πρόσωπα σε κίνδυνο σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων…

Φωνάζουμε για δρόμους γεμάτους ναρκομανείς, όπως η Τοσίτσα στο κέντρο της Αθήνας, όπου η διακίνηση ναρκωτικών και τα αποτελέσματά της πέφτουν στην αντίληψη των περαστικών – εγώ η ίδια μέσα από το τρόλεϊ έχω δει κοπέλα να σωριάζεται στο πεζοδρόμιο αναίσθητη… Ενώ λίγα μέτρα πιο πέρα βρίσκονται μέλη της Ελληνικής Αστυνομίας, με ελληνικότατη ηγεσία που υπακούει στο ελληνικότατο αρμόδιο υπουργείο.

Φωνάζουμε επειδή δεν υπάρχει αξιοκρατία κι επειδή γίνονται εξοργιστικά σκάνδαλα με τις προσλήψεις στο Δημόσιο… Επειδή τόσα χρόνια λειτουργούν δημόσιες υπηρεσίες φαντάσματα, χωρίς αντικείμενο, μόνο με υπαλλήλους που παίρνουν υπέρογκους μισθούς… Μα δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι που ζητάμε ρουσφέτια χωρίς να το αξίζουμε, και πάντα θεωρούσαμε τόσο καλή τύχη να μπουν σε τέτοιες υπηρεσίες τα παιδιά μας;

Δυστυχώς συνέλληνες, εμείς είμαστε που τα κάνουμε αυτά. Κι ακόμα μου φαίνεται ότι αν υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να σβήσουν οι Έλληνες από τον πλανήτη, δεν είναι πολλοί. Σίγουρα όμως, δεν είναι λίγοι αυτοί που περιμένουν με χαρά και ίσως ανυπομονησία, να βάλουν στο χέρι τον ορυκτό μας πλούτο, τα λιμάνια μας, τα σπίτια μας, τη γη μας, ακόμα και το φως που ο Θεός στέλνει με τον ήλιο Του πάνω στη χώρα μας… Και ξέρετε κάτι; Ήδη άρχισαν να το καταφέρνουν! Γιατί εμείς, οι Έλληνες, τους τα παραδίδουμε! Και ανάμεσα σ’ αυτούς, να το ξέρετε, υπάρχουν κι Έλληνες που περιμένουν την ευκαιρία να πιουν αδίστακτα το αίμα των συμπατριωτών τους,  αγοράζοντας τα υπάρχοντά τους για ένα κομμάτι ψωμί.

Και ναι, οι Έλληνες κάτοικοι της Ελλάδας μπορεί να υποφέρουμε και να λιγοστέψουμε, και ναι, γίνεται και να σβήσουμε… Ειδικά από τη στιγμή που, αντί να μετανοούμε που παραδώσαμε τη χώρα μας βορά σε αδηφάγα κομματόσκυλα, σπεύδουμε να υποστηρίξουμε ακόμα πιο μισάνθρωπα, αντίχριστα κι εθνοπροδοτικά κόμματα όπως η Χρυσή Αυγή… Ώστε να γίνουμε και συνυπεύθυνοι για τα ρατσιστικά εγκλήματα εναντίον συνανθρώπων, συνήθως αθώων κι ανυπεράσπιστων – γιατί βέβαια δεν είδαμε τη Χρυσή Αυγή να τα βάζει με μαφίες αλλοδαπών που διακινούν ναρκωτικά και γυναίκες! Κι αυτό είναι μια μεγάλη, ελληνική τραγωδία, από την οποία μόνο ο Θεός μπορεί να μας σώσει τώρα πια. Αν κινήσουμε κι εμείς τα χέρια μας…

 

Στον αστερισμό του Mr. Crowley

ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ «Mr. Crowley»

Ο πολυσυζητημένος Άλιστερ Κρόουλι (Aleister Crowley, 1875-1947), γνωστός στους θιασώτες της ροκ από το τραγούδι Mr. Crowley του Όζυ Όζμπορν και την παρουσία του στο εξώφυλλο του άλμπουμ των Μπητλς, Sergeant Peppers Lonely Hearts Club Band, θαυμάζεται[1] και μισείται μέχρι σήμερα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο που γράφτηκε γι’ αυτόν, αποδίδοντάς του διάφορες δολοφονίες, κυκλοφόρησε το 2011.[2] Οι ενάντιοί του τον αποκαλούν «πάπα του νεοσατανισμού» και «πιο κακό άνθρωπο του 20ού αιώνα», ενώ οι θαυμαστές του εξυμνούν φημολογούμενες μαγικές, ορειβατικές, καλλιτεχνικές κ.α. ικανότητές του.

Η διδασκαλία του Κρόουλι συνοψίζεται κυρίως στις φράσεις «Κάνε αυτό που θέλεις, αυτό θα είναι το σύνολο του νόμου» και «Η αγάπη είναι ο νόμος, η αγάπη κάτω από τη θέληση». Στις «Εξομολογήσεις» του (κεφ. 49), γράφει ότι το 1904 που με την πρώτη σύζυγό του Ρόουζ Κέλλυ έκαναν επικλήσεις στην Αίγυπτο, εκείνη τον πληροφόρησε ότι «ο φύλακας άγγελός του» ονόματι Άιβας (Aiwass) του ζητούσε να καταγράψει μηνύματα προς την ανθρωπότητα που θα του υπαγόρευε ακριβώς στις 12 το μεσημέρι της 8ης, 9ης και 10ης Απριλίου.[3] Ο Κρόουλι κατέγραψε τις υπαγορεύσεις αυτής της «προανθρώπινης διάνοιας» (Praeterhuman intelligence) στο τριμερές «Βιβλίο του νόμου» (Liber Al Vel Legis).[4] Με βάση το βιβλίο αυτό, που ασχολείται με Αιγύπτιους θεούς, όπως ο Ώρος και η Ίσιδα, και δίνει οδηγίες για σεξουαλική μαγεία κ.α., δημιούργησε τη «θρησκεία του Θελήματος». Αργότερα έγραψε κι άλλα βιβλία με αυτόματη γραφή.

 ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Στους παρακάτω στίχους από το 2ο μέρος του «Βιβλίου του Νόμου» ο Άιβας μιλά για την ταυτότητά του, συμβουλεύει και υπόσχεται:

II:22. Είμαι το φίδι που δίνει Γνώση και Απόλαυση και λαμπρή δόξα, και ταράζει τις καρδιές των ανδρών με μέθη. Για να με λατρέψεις παίρνε κρασί και παράξενα ναρκωτικά περί των οποίων θα πω στον προφήτη μου, και μέθυσε μ’ αυτά! Δεν θα σε βλάψουν καθόλου. Είναι ψέμα, αυτή η απερισκεψία κατά του εαυτού. Η έκθεση της αθωότητας είναι ένα ψέμα. Να είσαι δυνατός, ω άνθρωπε! Πόθησε, απόλαυσε όλα όσα έχουν σχέση με αισθήσεις και έκσταση. Μη φοβάσαι ότι θα σε αρνηθεί κανένας Θεός γι’ αυτό.[i]

II:65. Εγώ είμαι ο Κύριος: Εσύ είσαι ο Άγιος Εκλεκτός.[ii]

 II:66.Γράψε, και βρες έκσταση στο γράψιμο! Εργάζου, και γίνε η κοίτη μας στην εργασία! Ρίγησε από τη χαρά της ζωής και του θανάτου! Α! Ο θάνατός σου θα είναι ωραίος, όποιος τον δει θα χαρεί. Ο θάνατός σου θα είναι η σφραγίδα της υπόσχεσης της αγάπης μας που θα κρατήσει αιώνια. [iii]

Το παρακάτω απόσπασμα από το 3ο μέρος αναφέρεται στους θεούς, τα τιμώμενα πρόσωπα, αλλά και τους οπαδούς των άλλων θρησκειών:

III:50 Είμαι σε μια μυστική τετραμερή λέξη, η βλασφημία κατά όλων των θεών των ανθρώπων.

III:51 Κατάρα σ’ αυτούς! Κατάρα σ’ αυτούς! Κατάρα σ’ αυτούς!

III:52 Με το γερακίσιο κεφάλι μου τσιμπώ τα μάτια του Ιησού, καθώς αυτός κρέμεται επάνω στο σταυρό.

III:53 Ανεβοκατεβάζω τα φτερά μου στο πρόσωπο του Μωάμεθ και τον τυφλώνω.

III:54 με τα νύχια μου ξεσκίζω τη σάρκα του Ινδού και του Βουδιστή, του Μογγόλου και του Ντιν.

III:55 Γκρεμιστείτε! Ανατιναχτείτε! Φτύνω στα άρρωστα από μέθη δόγματα σας.

III:56 Η Μαρία η απαραβίαστη ας γίνει κομμάτια στους τροχούς: για χάρη της ας περιφρονούνται ανάμεσά σας εντελώς όλες οι αγνές γυναίκες![iv]

Μερικοί παρατηρούν ότι το «Βιβλίο του Νόμου» μοιάζει πολύ με τα προηγούμενα έργα του Κρόουλι «The Tale of Archais» και «Rosa Mundi»[5], ότι «στερείται την αυθεντία των προφητικών γραφών» και ότι οι ιδέες και διατυπώσεις του προϋπάρχουν στον «Γαργαντούα» του Ραμπελαί, στο «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» του Νίτσε και στο «Αιώνιο Ευαγγέλιο» (Everlasting Gospel) του Ουίλλιαμ Μπλέικ. Αυτά μπορεί να υποδεικνύουν ότι ο Κρόουλι το επινόησε ώστε να διαδεχθεί τον Μαγκρέγκορ Μάδερς στην ηγεσία του μαγικού τάγματος «Χρυσή Αυγή» και να ιδρύσει τον Κροουλιανισμό[6], αφού μετά τη συγγραφή του έγραψε στον Μάδερς ότι οι μυστικοί αρχηγοί είχαν πια ορίσει εκείνον ως αρχηγό του τάγματος.[7] Έχει επίσης γραφτεί ότι ο Κρόουλι είχε έρθει σε επαφή με οντότητα που απλά του έλεγε ό,τι ήθελε να ακούσει, αλλά και ότι ο Άιβας, ο Ώρος και οι λοιποί δεν ήταν επινόησή του αλλά προβολές του ασυνειδήτου του: ότι δηλ. ήταν δημιούργημα του δικού του νου, που το εξέλαβε έτσι ώστε πίστεψε ότι ο ίδιος ήταν απλά ο γραφέας.[8]

Όποια κι αν είναι η προέλευση του βιβλίου, δεν αποδείχθηκε προφητικό: Ο Κρόουλι βλάφτηκε πολύ από τη χρήση των ναρκωτικών και του αλκοόλ, ενώ ο θάνατός του από μυοκαρδιακή εκφύλιση και χρόνια βρογχίτιδα σε ηλικία 72 ετών σε ένα πτωχοκομείο δεν ήταν καθόλου ωραίος.

ΠΡΙΝ ΤΟ «ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ»

O Έντουαρντ Αλεγκζάντερ Κρόουλι (Edward Alexander Crowley), που μικρό τον φώναζαν Άλικ (Alick)[9] και αργότερα άλλαξε το όνομά του σε Άλιστερ, ήταν μοναχογιός δυο πλούσιων, φανατικών μελών της αυστηρής πουριτανικής σέχτας «Αδελφοί του Πλύμουθ»[v]. Οι «Αδελφοί», με ακρογωνιαίο λίθο της πίστης τους το Πυρ της Κολάσεως, θεωρούσαν κάθε λέξη στη Βίβλο θεόπνευστη και ανέμεναν «σύντομα» την Ημέρα της Κρίσεως, οπότε θα καταστρέφονταν όλοι οι άνθρωποι εκτός από αυτούς.[10]

Ο πατέρας του Κρόουλι, Έντουαρντ, ο ήρωάς του, είχε θέση ισχύος, ζωτικότητα και αίσθηση του χιούμορ.[11] Ήταν κάπως ψευτοπαλικαράς, καθώς κάποτε φοβέρισε μια γυναίκα ώσπου εκείνη έβαλε τα κλάματα[12]. Παρήγαγε τη μπύρα Κρόουλι Έιλ και την πουλούσε μαζί με σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί σε δικά του καταστήματα, δημοφιλή ανάμεσα στους υπαλλήλους των πόλεων γύρω στο 1850.[13]

Ο Κρόουλι περιέγραψε τη μητέρα του Μπέρθα ως «ανεγκέφαλη θρησκόληπτη του πιο στενοκέφαλου, λογικού και απάνθρωπου τύπου»,[14] που τον θεωρούσε το «Θηρίο 666» της Αποκάλυψης,[15] [vi] και τον εαυτό του ως κακομαθημένο: «Διδάχτηκα να απαιτώ κάθε δυνατή πολυτέλεια. Τίποτα δεν ήταν αρκετά καλό για μένα.»[16] [vii] Χαρακτηριστικό της πολυτελούς ανατροφής του είναι ότι την εποχή που γιατροί και δικηγόροι είχαν τρεις υπηρέτες, η οικογένειά του είχε τέσσερις.[17]

Μικρός έπαιζε «τους αριστοκράτες» με τους φίλους του, αποκαλώντας τα παιδιά του τοπικού σχολείου «παλιοτόμαρα», και στήνοντάς τους ενέδρες στις οποίες τα βομβάρδιζαν με μπιζέλια και βέλη. Μια φορά επιτέθηκε σ’ έναν εργάτη που δούλευε σ’ έναν λάκκο, τον έρριξε κάτω με χτύπημα κι ύστερα κατέφυγε στο σπίτι του. Άλλη φορά χτύπησε με μπαστούνι ορειβασίας ένα παιδί που έκανε θελήματα και θορυβήθηκε όταν αυτό τον κυνήγησε μέχρι το σπίτι του, όπου «βέβαια, επενέβησαν οι μεγάλοι.»[18]

Στα 11 χρόνια του έχασε τον πατέρα του από καρκίνο, και αντέδρασε συμπεριφερόμενος άσχημα στο σχολείο. Η μητέρα του τον πήρε στο Λονδίνο, κοντά στον αδελφό της Τομ Μπίσοπ, που ο Κρόουλι θεωρούσε ύπουλο και υποκριτή.[19] Ακολούθησαν αρκετές αλλαγές σχολείων και εκπαιδευτών. Κάποιοι εκπαιδευτές του έμαθαν ορειβασία και ψάρεμα για τη βελτίωση της ασθενικής υγείας του, άλλοι προσπάθησαν να τον αποπλανήσουν κι άλλοι τον μύησαν στο ποτό, το κάπνισμα, το μπιλιάρδο, τη χαρτοπαιξία και το ετεροφυλικό σεξ με πόρνες.[20] Ο Κρόουλι έπειθε τη μητέρα του να τον πάρει από κάποια σχολεία ενώ από άλλα τον έδιωχναν, όπως από το Τόνμπριτζ (Tonbridge), όταν κόλλησε γονόρροια από μια πόρνη της Γλασκώβης.[21]

Το 1891 κατά τη νύχτα του Γκάι Φοξ (Guy Fawkes), ενώ ήταν 14 ετών, η προσπάθειά του ν’ ανάψει ένα κατασκευασμένο στο σπίτι πυροτέχνημα, αποτελούμενο από ένα μεγάλο γυάλινο βάζο με σχεδόν δύο κιλά πυρίτιδας, οδήγησε σε ατύχημα: η έκρηξη έσπασε τα κοντινά παράθυρα κι αυτός χτύπησε κι έχασε τις αισθήσεις του. Παρέμεινε σε κώμα για τέσσερις ημέρες (96 ώρες), και έπρεπε να φορά ένα τυφλοπάνι για δύο εβδομάδες για το φόβο της τύφλωσης από την έκρηξη. Λέγεται ότι αφού βγήκε από το κώμα είχε μια σημαντική αλλαγή στην προσωπικότητα και τη συμπεριφορά του. Μερικοί από τους οπαδούς του πιστεύουν ότι το ατύχημα του έδωσε «μυστικές δυνάμεις», άλλοι θεωρούν ότι του προκάλεσε μικρή εγκεφαλική βλάβη.[22]

ΚΡΟΟΥΛΙ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Ο Κρόουλι αναζητούσε «Πορφυρές γυναίκες», ερωμένες που ενσάρκωναν τη «Μεγάλη Πόρνης Βαβυλώνα» ή «Μπάμπαλον», που κάθεται στο Θηρίο της Αποκάλυψης 17:3-6, για να τις χρησιμοποιεί σε σεξουαλική μαγεία και επικοινωνίες με πνεύματα. Ελλείψει αυτών πλήρωνε πόρνες.[23]

Το 1913 η σχέση με την Ουγγαρέζα Άννυ Ρίνγκλερ, που «μπορούσε να κάνει ευτυχισμένη μόνο προκαλώντας της πόνο», τον ενέπνεε να γράφει και του προκαλούσε «ευτυχία, έμπνευση, πνευματικότητα και ρομαντικό ιδεαλισμό».[24] [viii] Την ίδια χρονιά λιμάρισε τους κυνόδοντές του για να δίνει στις γυναίκες που συναντούσε το «φιλί του ερπετού», δαγκώνοντας με τα σουβλερά δόντια τον καρπό ή το λαιμό τους.[25] [ix]

Κάποιες «Πορφυρές γυναίκες» τρελαίνονταν ή αυτοκτονούσαν: η πρώτη του σύζυγος Ρόουζ Κέλλυ έγινε αλκοολική και κλείστηκε σε άσυλο, η δεύτερη, Μαρία ντε Μιραμάρ, τρελάθηκε και την έκλεισαν στο ψυχιατρείο, η ερωμένη του Hanni F αυτοκτόνησε λίγο μετά το χωρισμό τους ενώ η Dorothy Olson ήπιε αλκοόλ μέχρι θανάτου.[26] Ο Κόλιν Γουίλσον σημειώνει: «Η Χάννι ήταν εξαρχής νευρωτική, γι’ αυτό τον έλκυσε. Το ίδιο ισχύει για την Ντόροθυ Όλσον, τη Μαρία ντε Μιραμάρ, την πρώτη του σύζυγο Ρόουζ, τη Λέα Χέρτσιγκ – για την ακρίβεια, για κάθε γυναίκα για την οποία έχουμε λεπτομερές ιστορικό. Του άρεσαν οι γυναίκες με τις οποίες μπορούσε να καυγαδίζει. Η επόμενη ερωμένη του, που ο Σίμοντς ονομάζει Gertrude S, μια φορά τον κάρφωσε μ’ ένα μεγάλο μαχαίρι κρέατος.» [27] [x]

«Όταν ο Τζέραλντ Χάμιλτον έμενε με τον Κρόουλι στο Βερολίνο, ήρθε μια μέρα και βρήκε τη Γκέρτρουντ δεμένη στο πάτωμα, με ένα σημείωμα δίπλα που έλεγε ότι δεν επρόκειτο να αφεθεί ελεύθερη. Σε μια άλλη περίπτωση βρήκε τη Γκέρτρουντ γυμνή στο πάτωμα και τον Κρόουλι να κοιμάται. Όταν ρώτησε τον Κρόουλι αν ήταν άρρωστη, ο Κρόουλι δήλωσε: «Τι, δεν έχει ακόμα πάει για ύπνο η σκύλα», και της κατάφερε μια τρομερή κλωτσιά που ξεκίνησε άλλον ένα γύρο με γρατζουνιές και ουρλιαχτά. Αυτές οι κρίσεις συνήθως τελείωναν όταν καλούνταν ο τοπικός γιατρός και χορηγούσε ένα ηρεμιστικό. Στον Κρόουλι άρεσαν οι μαζοχίστριες.» [xi]

Ο Κρόουλι έγραψε: «Η ερωτική μου ζωή ήταν πολύ έντονη. Οι σχέσεις μου με γυναίκες ήταν απόλυτα ικανοποιητικές. Μου έδιναν το μάξιμουμ σωματικής απόλαυσης και ταυτόχρονα συμβόλιζαν τις θεολογικές μου αντιλήψεις για την αμαρτία. Ο έρωτας ήταν μια πρόκληση στο Χριστιανισμό. Ήταν ένας υποβιβασμός και μια καταδίκη σε αιώνια τιμωρία.»[28] [xii]

«(Οι γυναίκες) διανοητικά ήταν ανύπαρκτες. … Τα επιτεύγματά τους ήταν αυτά του πιθήκου και του παπαγάλου. Αυτά τα γεγονότα δεν με αποθάρρυναν. Αντιθέτως, ήταν πολύ βολικό να πρέπει κανείς να έχει σεξουαλικές σχέσεις μ’ ένα ζώο».[29] [xiii]

Σχετικά με την πρώτη του σύζυγο σημειώνει: «Μια φορά, κατά την πρώτη εβδομάδα περίπου, η Ρόουζ πήρε λίγο αέρα. Αναγνώρισα τα συμπτώματα και τη γύρισα ανάποδα και την έδειρα. Από τότε πρόσθεσε τα χαρακτηριστικά μιας τέλειας συζύγου σε εκείνα της τέλειας ερωμένης. Οι γυναίκες, όπως όλοι οι ηθικά κατώτεροι, συμπεριφέρονται καλά μόνο όταν αντιμετωπίζονται με αποφασιστικότητα…»[30] [xiv]

Κι αργότερα, όταν η Ρόουζ ήρθε με το μωρό τους να τον βρει στην Καλκούττα: «Δεν ένιωθα πια αγάπη γι’ αυτές, δεν ενδιαφερόμουν να τις προστατέψω…» Τις πήρε σε τετράμηνο ταξίδι στην Κίνα και μετά τις έστειλε στην Αγγλία μέσω Ινδίας, ενώ αυτός επέστρεψε μέσω Νέας Υόρκης. Στο ταξίδι της επιστροφής, η κόρη τους πέθανε στη Ρανγκούν από τυφοειδή πυρετό.[31] [xv] «Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος (ο Κρόουλι) ουδέποτε κούνησε το δάχτυλο στον εαυτό του που άφησε την έγκυο σύζυγό του και το βρέφος του να επιστρέψουν μόνες στην πατρίδα από την Άπω Ανατολή, ενώ εκείνος επέστρεψε στην κυριολεξία από την αντίθετη κατεύθυνση.» [xvi]

Αργότερα, «Η Ρόουζ τρελαινόταν και αυτός της έδωσε διαζύγιο. Ο Σίμοντς λέει ότι ο Κρόουλι διασκέδαζε συχνά ερωμένες στο σπίτι τους, και περιστασιακά την κρεμούσε ανάποδα από τις φτέρνες της στην ντουλάπα.»[32] [xvii] Ο Γουΐλσον σχολιάζει: «Το εγωκεντρικό παιδί που αντιπαθούσε τη μητέρα του δεν είχε σχεδόν καθόλου ικανότητα για φυσική στοργή, κι αυτό είναι που τον έκανε τέρας.»[33] [xviii]

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Ο Κρόουλι είχε από νέος ομοφυλοφιλικές επαφές. Η πρώτη του γνωστή σχέση ήταν με τον Χέρμπερτ Τσαρλς Πόλιτ (Herbert Charles Pollitt)[34] και «ήθελε, όταν ένας άντρας κάνει σεξ μαζί του, να ξέρει ότι το κάνει λόγω της ομορφιάς του».[35] [xix] Στο ημερολόγιο καταγραφής πράξεων σεξουαλικής μαγείας που ξεκίνησε στην Αγγλία γύρω στο 1914, περιγράφονται επαφές με άλλους μάγους αλλά και αγνώστους.[36] Ο μαθητής του Βίκτορ Νόιμπεργκ (Victor Neuburg) τον περιέγραψε ως ομοφυλόφιλο σαδιστή.[37]

Μετά το 1923 στην Τύνιδα «είχε αποκτήσει ένα μικρό μαύρο αγόρι με το οποίο τελούσε πράξεις σεξουαλικής μαγείας. Η ομοφυλοφιλία του Κρόουλι άρχισε μάλλον ως πράξη περιφρόνησης προς τους συμβατικούς κανόνες συμπεριφοράς παρά σαν πραγματική προτίμηση, φαίνεται όμως ότι του είχε γίνει άλλη μια συνήθεια.»[38] [xx]

ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ-ΑΙΜΟΜΕΙΞΙΑ

Το ημερολόγιο του Κρόουλι δίνει ενδείξεις ότι με την «Πορφυρή γυναίκα» Αλοστραέλ (Λέα Χέρτσιγκ, Leah Hirsig[39]) κακοποίησε σεξουαλικά τον δίχρονο γιο της Hansi Carter [από τον Edward Carter] που αποκαλούσαν Διόνυσο, και ίσως και το πέντε μηνών κοριτσάκι τους Anne Leah που αποκαλούσαν Poupee. Στην καταγραφή με ημερομηνία 12 Αυγούστου 1920 ο Κρόουλι αναπολεί τη νύχτα που εκείνος και η Λέα πέρασαν με σεξ και ναρκωτικά και μεταξύ άλλων γράφει, αναφερόμενος στον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο:

12 Αυγούστου 1920 – 8.55 π.μ. «…Η μητρική της διάθεση αντιστρέφεται και τα στήθια της [Λέα Χέρτσιγκ] φλέγονται με τη λαχτάρα της αιμομειξίας. Εκείνη έχει παραδώσει το δίχρονο μπάσταρδο αγόρι της στο καπρίτσιο του αισχρού εραστή της για σοδομισμό. … Εκείνη έχει γλείψει το ηλικίας πέντε μηνών κοριτσάκι της, και ζητήσει από τον πατέρα του να το διακορεύσει. … Μετά το αίμα της γίνεται σκληρό και ψυχρό σαν πάγος από μίσος. Και τα μάτια της λάμπουν καθώς τ’ αυτιά της κουδουνίζουν με τους ήχους από γαμήλιες καμπάνες, βρωμόλογα, ή δονούνται όπως οι εντεροχορδές στις αδύναμες στριγγλιές ενός μικρού παιδιού που το Κτήνος-Θεός-Σκλάβος-Ταίρι της βασανίζει για την ευχαρίστησή της – ναι, και τη δική του [ευχαρίστηση], αφού ήπιε από το ποτήρι της και ανέπνευσε από την ψυχή της.»[40] [xxi]

Αν ο Κρόουλι έκανε πράξη το αίτημα της Χέρτσιγκ για διακόρευση της κόρης τους, τότε θα μπορούσε να ευθύνεται για τον θάνατο του βρέφους δύο μήνες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου 1920. Ο θάνατος της «Πουπέ» ήταν τόσο τραυματικός για την Χέρτσιγκ που ήταν τριών μηνών έγκυος από τον Κρόουλι, ώστε έξι ημέρες αργότερα απέβαλε.[41] Ο ίδιος ο Κρόουλι έκλαψε με λυγμούς για το θάνατο της Πουπέ.[42]

«ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΒΛΑΨΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ…»

Ο Κρόουλι  (σε συμφωνία με τις δηλώσεις του «Άιβας») πίστευε ότι ένας μύστης μπορούσε να παίρνει διάφορα ναρκωτικά χωρίς να εθιστεί, αν είχε αναπτύξει τη θέλησή του μέσω της «Θεληματικής» μαγείας του. Έτσι στο «Αββαείο του Θελήματος» που ίδρυσε στη Σικελία υπήρχε κοκαΐνη εδώ κι εκεί για να σνιφάρει όποιος ήθελε, ενώ ένας έμπορος έφερνε ηρωίνη από την ενδοχώρα.[43]

Στο μυθιστόρημά του «Diary of a Drug Fiend» που εκδόθηκε στην Αγγλία το 1922, ένας νεαρό αγαπημένο ζευγάρι ξεφαντώνει με ναρκωτικά σ’ όλη την Ευρώπη, όμως όταν σταματά η προσφορά κοκαΐνης και ηρωίνης τη διασκέδαση αντικαθιστά η δυστυχία. Τελικά οι δυο ξεπερνούν το πρόβλημα στο «Αββαείο του Θελήματος» χάρη στη μαγεία του μάγου «βασιλιά Lamus», δηλ. του Κρόουλι, και ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.[44]

Στην πραγματικότητα όμως η χρήση ναρκωτικών όπως μεσκαλίνη, χασίς, κοκαΐνη, ηρωίνη και όπιο είχε από το 1919 μειώσει τη φυσική αντίσταση του Κρόουλι στο αγγλικό κρύο και υγρασία[45] [xxii], ενώ το 1930 ήταν εθισμένος σε αλκοόλ, ηρωίνη, κοκαΐνη και μορφίνη που εξασθένιζαν την υγεία του.[46] Προσπάθησε πολλές φορές να αποτοξινωθεί, όμως τα ξανάρχιζε.[47] Κι αυτό παρότι για να εξασκήσει τη θέλησή του έκοβε με ξυράφι το αντιβραχιόνιό του κάθε φορά που σκεφτόταν, έλεγε ή έκανε κάτι που ήθελε ν’ αποφύγει.[48]

ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ

Ο Κρόουλι πίστευε ότι ήταν το «Θηρίο 666», όπως είχε πει η μητέρα του,[49] [xxiii] μετενσάρκωση του μάγου Ελιφάς Λεβί[50] που είχε πεθάνει έξι μήνες πριν τη δική του γέννηση, κι ακόμα μετενσάρκωση του κόμη Καλιόστρο (Count Cagliostro), του Έντουαρντ Κέλλυ, που επινόησε την ενοχιανή μαγεία με τον Τζων Ντη, του Πάπα Αλεξάνδρου του 6ου – και άλλων λιγότερο διάσημων.[51] [xxiv] Όμως, τα στοιχεία που έδωσε για τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του όταν τις ξαναζωντάνεψε στη μνήμη του, έρχονται σε αντίθεση με τα ιστορικά στοιχεία που γνωρίζουμε γι’ αυτά τα πρόσωπα: Για παράδειγμα, ο Κρόουλι θυμήθηκε τον Καλιόστρο να γεννιέται όχι στο Παλέρμο αλλά σ’ έναν οίκο ανοχής της Τυνησίας, και να πεθαίνει όχι ως αιχμάλωτος της Ιεράς Εξέτασης στο Σαν Λέο, αλλά σ’ ένα δάσος σε βουνό με έναν νεαρό.[52] [xxv]

Ήθελε απελπισμένα να αναγνωριστεί ως μεγάλος συγγραφέας και ποιητής και είχε προκηρύξει βραβείο 100 λιρών για το καλύτερο δοκίμιο πάνω στο έργο του.[53] Πίστευε ότι ο ποιητής Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς ήταν γεμάτος «μαύρη, πικρόχολη οργή» εναντίον του επειδή γνώριζε ότι ήταν κατώτερος ποιητής από αυτόν.[54] [xxvi] Συνήθιζε ν’ αφοδεύει σε χαλιά, εξηγώντας ότι τα κόπρανά του ήταν ιερά σαν του Δαλάι λάμα.[55] [xxvii]

ΜΑΓΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Μεταξύ 1904 και 1905 στο Μπολέσκιν στη Σκωτία «κακόβουλα μαγικά ρεύματα από το Παρίσι», σταλμένα από τον Μαγκρέγκορ Μάδερς, «σκότωσαν τα σκυλιά του Κρόουλι κι έκαναν έναν εργάτη να επιτεθεί με μανία στην (έγκυο) Ρόουζ. Ο Κρόουλι επικαλέστηκε 49 δαίμονες, που προφανώς είδε η Ρόουζ, και τους έστειλε να βασανίσουν τον Μάδερς.»[56] [xxviii]

Τον Νοέμβριο του 1909 που ο Κρόουλι και ο Νόιμπεργκ βρίσκονταν στο Αλγέρι, ο Κρόουλι άκουσε τον Άιβας να του λέει «κάλεσέ με» και θεώρησε ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει τα «Κλειδιά του Ενώχ» των Τζων Ντη (John Dee) και Έντουαρντ Κέλυ (Edward Kelley), που είχε μαζί του.[57] Το 1900 στο Μεξικό είχε χρησιμοποιήσει το 19ο κλειδί για να έχει πρόσβαση σε δύο από τους τριάντα αιθέρες διευρυμένης συνείδησης που περιγράφονται στα «Κλειδιά…» και τώρα αποφάσισε να φτάσει και τους εναπομείναντες είκοσι οκτώ. … Ο Νόιμπεργκ πήρε τώρα το μαγικό όνομα «Omnia Vincam» (θα κατακτήσω τα πάντα) και υποχρεώθηκε να ξυρίσει το κεφάλι του, εκτός από δυο τούφες μαλλί στο μέτωπό του, βαμμένες κόκκινες και στριμμένες σε σχήμα δαιμονικών κεράτων.[58]

Ο Κρόουλι κι ο Νόιμπεργκ προσέγγιζαν από έναν αιθέρα την ημέρα, από το τέλος προς την αρχή, ενώ μια μέρα μπήκαν σε δύο. Στον 15ο αιθέρα ο Κρόουλι μυήθηκε στον μαγικό βαθμό του Κυρίου του Ναού, τίτλο που μπορούσε να πραγματώσει πλήρως μόνο αν εισερχόταν στους άλλους αιθέρες.[59]

Στις 3 Δεκεμβρίου του 1909 ο Κρόουλι προσπάθησε να μπει στον 14ο αιθέρα, αλλά δεν τα κατάφερε και σταμάτησε. Αργότερα είχε την ιδέα να τον σοδομίσει ο Νόιμπεργκ στην κορφή του βουνού Dal’leh Addin. Αφιέρωσαν την πράξη στο θεό Πάνα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας που ο Κρόουλι έκανε την ίδια επίκληση, «τα πέπλα της μαυρίλας τραβήχτηκαν και εισήχθη σ’ έναν κύκλο από πέτρες, που σύντομα αναγνώρισε ότι ήταν πεπλοφόροι Κύριοι. Ο άγγελος του είπε … ότι τώρα είχε γίνει ένας από αυτούς τους Κυρίους, που ήταν χωρίς ζωή σαν πέτρες. Κατά μία έννοια, ο Κρόουλι είχε πεθάνει. (Η Τζην Όβερτον Φούλερ [Jean Overton Fuller] σχολιάζει ότι όταν ο Κρόουλι αποφάσισε ότι είχε υπερβεί την κατάσταση των κοινών ανθρώπων, ‘έπαψε να είναι εντελώς λογικός’.)» [60] [xxix]

«Στο όραμά του πληροφορήθηκε ότι για να επιτύχει τον αγαπημένο του σκοπό να γίνει Μυστικός Αρχηγός και Κύριος του Ναού, έπρεπε να υποστεί τον πλήρη θάνατο του εγώ του και να ενώσει το πνεύμα του με τον ωκεανό του απείρου»,[61] [xxx] «έπρεπε να διασχίσει μια συμβολική άβυσσο μεταξύ των κοινών ανθρώπων και των Μυστικών Αρχηγών, και για να το κάνει αυτό, έπρεπε να επικαλεστεί τον δαίμονα της Αβύσσου, Κόρονζον»[62] [xxxi] «ένα ον αποτελούμενο από απόλυτη άρνηση»[63], «τον δαίμονα του Διασκορπισμού που φρουρούσε τους υψηλότερους βαθμούς από αυτούς που ήταν απροετοίμαστοι. Ο Έντουαρντ Κέλλυ τον αποκαλούσε ‘αυτόν τον ισχυρό διάβολο’, ‘τον πρώτο και πιο θανάσιμο από όλες τις κακές δυνάμεις».[64] [xxxii]

Για την επίκληση αυτή ο Κρόουλι κι ο Νόιμπεργκ πήγαν το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου του 1909 στη Σαχάρα, σε μια κοιλάδα με φίνα άμμο κοντά στην πόλη Μπου-Σάαντα (Bou-Saada), σχημάτισαν έναν μαγικό κύκλο κι έναν κύκλο από πέτρες μέσα του, και κοντά του σχεδίασαν ένα μαγικό τρίγωνο. Προστατευτικά «ονόματα δύναμης» χαράχτηκαν στην άμμο. Ο Νόιμπεργκ κάθισε μέσα στον εσωτερικό κύκλο, οπλισμένος μ’ ένα μαγικό εγχειρίδιο, για να καταγράψει σ’ ένα τετράδιο ό,τι συνέβαινε, και ορκίστηκε ότι θα υπεράσπιζε τον κύκλο με σκέψεις και λόγια και πράξεις και ότι θα χτυπούσε με το εγχειρίδιο ό,τι προσπαθούσε να μπει μέσα, ακόμα και τον ίδιο τον Κρόουλι. Ο –ντυμένος με μαύρη ρόμπα και κουκούλα σαν της Κου Κλουξ Κλαν– Κρόουλι, που επρόκειτο να ενεργήσει ως διάμεσο για τον Κόρονζον, αρχικά πήγε να πει την επίκληση αθέατος από τον Νόιμπεργκ και μετά σκότωσε ένα περιστέρι σε κάθε γωνία του τριγώνου, τις ράντισε με το αίμα και κάθισε μέσα στο τρίγωνο σε στάση γιόγκα. Σύμφωνα με τον Φράνσις Κινγκ, μια τέτοια πράξη είναι μοναδική στην ιστορία της μαγείας. Ο Κρόουλι επανέλαβε την επίκληση κι ο Νόιμπεργκ τον μαγικό του όρκο. Μετά ο Νόιμπεργκ άρχισε να έχει παραισθήσεις, ακούγοντας τον Κόρονζον και βλέποντας τον Κρόουλι να μεταμορφώνεται σε μια γνωστή του όμορφη γυναίκα και μετά σε γέρο και σε φίδι, και να έρπει προς το μέρος του πάλι σαν Κρόουλι ικετεύοντας για νερό, όμως παρέμεινε στον κύκλο και ρωτούσε τον δαίμονα διάφορα πράγματα. Ο Κόρονζον απέσπασε την προσοχή του Νόιμπεργκ με βλασφημίες, που εκείνος προσπάθησε να καταγράψει, χάλασε με άμμο μια μεριά του μαγικού κύκλου και όρμησε μέσα με μορφή γυμνού άγριου άντρα, αρπάζοντας τον Νόιμπεργκ και προσπαθώντας να του δαγκώσει το λαιμό με τα καλυμμένα από αφρό δόντια του. Μετά από πάλη και προσπάθεια να τον μαχαιρώσει με το μαγικό εγχειρίδιο, ο Νόιμπεργκ τον έβγαλε έξω κι επιδιόρθωσε τον κύκλο με το εγχειρίδιο. Ακολούθησε λογομαχία Νόιμπεργκ και Κόρονζον, ώσπου ο δαίμονας έπαψε να εκδηλώνεται κι ο Κρόουλι έγραψε με το δαχτυλίδι του στην άμμο τη λέξη «Μπάμπαλον». Η δέκατη επίκληση είχε τελειώσει. Ο Κρόουλι κι ο Νόιμπεργκ άναψαν μια μεγάλη φωτιά για να εξαγνίσουν το μέρος, και χάλασαν το τρίγωνο και τον κύκλο. Ο Κρόουλι σημειώνει για το περιστατικό ότι μετά δεν θυμόταν λέξη από αυτά που είχε πει, πράγμα που φαίνεται να κάνει σαφές ότι με το στόμα του μιλούσε ο Κόρονζον, κι αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ότι ο γυμνός άντρας που πάλεψε με τον Νόιμπεργκ ήταν ο ίδιος ο Κρόουλι. Αυτό όμως δεν εξηγεί τις υπόλοιπες παραισθήσεις του Νόιμπεργκ.[65] «Ο Νόιμπεργκ υποστήριξε ότι πάλεψε κυριολεκτικά με τον Κόρονζον, όχι με τον Κρόουλι κατειλημμένο από τον δαίμονα. Μερικοί αποκρυφιστές θεώρησαν δεδομένο ότι ο Κρόουλι κάπως εξέκρινε ένα εκτόπλασμα, που κατέστησε τον δαίμονα ικανό να πάρει μορφή αρκετά απτή ώστε να παλέψει με τον Νόιμπεργκ. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι η όλη εμπειρία ήταν παραισθησιακή. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, και ο Κρόουλι και ο Νόιμπεργκ ένιωσαν ότι ο Κρόουλι είχε νικήσει τον δαίμονα και είχε αποκτήσει τον βαθμό του Κυρίου του Ναού και Μυστικού Αρχηγού. Το νέο όραμα του του Κρόουλι για τον εαυτό του ήταν αυτό του δασκάλου και προφήτη που επρόκειτο να εμποτίσει τον κόσμο με τη φιλοσοφία του Βιβλίου του Νόμου. Συνεργάτες του Κρόουλι είπαν ότι η ιεροτελεστία τον έβλαψε μόνιμα και ότι ήταν κατειλημμένος από τον Κόρονζον για την υπόλοιπη ζωή του.» [66] [xxxiii]

Αφού ο Κρόουλι πήρε άδεια από τον Τέοντορ Ρόις (Theodor Reuss), μέλος του Τάγματος του Ναού της Ανατολής (Ordo Templis Orientis – Ο.Τ.Ο.), να ιδρύσει δικό του κλάδο αυτού του τάγματος, ξεκίνησε σειρά τελετών στο Παρίσι το 1913. Οι τελετές περιλάμβαναν επικλήσεις στον Θωθ-Ερμή, μαστίγωμα του Νόιμπεργκ στα πισινά, χάραγμα σταυρού πάνω από την καρδιά του και δέσιμο του μετώπου του με αλυσίδα, καθώς και σοδομισμούς.[67] «Όταν ο ναός άνοιξε στις 10.20 της 29ης Ιανουαρίου για την 16η λειτουργία, ο Δίας απαίτησε αίμα. Ο Κρόουλι χάραξε υπάκουα ένα τέσσερα (τον αριθμό του Δία) στο στήθος του Νόιμπεργκ. Μετά, ο Α. Κ. κάθισε στην γιογκική στάση Σιβασάνα{[68]} ενώ ο Βίκτορ χόρευε. Ο Κρόουλι είχε εμπειρία της πιο πλήρους κατοχής του από τον θεό, τυλίγοντας τη συνείδησή του στην θεότητα τόσο έντονα που η μόνη πρέπουσα έκφραση στην οποία μπορούσε να καταλήξει ήταν ‘Αίμα και σπέρμα’: Η ενέργεια του Δία έρρεε δια των βασικών υγρών της ζωής, ‘του αίματος και του σπέρματος’.»[69] [xxxiv]

Ο Κρόουλι πρόσθεσε επίσης στο Ο.Τ.Ο. και 11ο βαθμό μύησης δικής του επινόησης, χρησιμοποιώντας το πρωκτικό σεξ που ήταν, στην πράξη, κυρίως ομοφυλοφιλικό.[70] [xxxv]

Το καλοκαίρι του 1916 ο Κρόουλι έκανε κοντά στο Μπρίστολ τελετές για να επικυρώσει τον υπέρτατο βαθμό του «Μάγου» (Magus) που είχε ο ίδιος απονείμει στον εαυτό του το προηγούμενο έτος. Σ’ αυτές έπιασε έναν βάτραχο, τον βάπτισε Ιησού από τη Ναζαρέτ κι αφού τον σταύρωσε σ’ ένα σταυρό, τον μαχαίρωσε μ’ ένα εγχειρίδιο.[71]

Σε κάποια στιγμή στο «Αββαείο του Θελήματος», η Λέα Χέρτσιγκ απαίτησε να φάει ο Κρόουλι ως «Θεία Ευχαριστία» τα κόπρανά της, που είχε τοποθετήσει σε καθαγιασμένο πιάτο στο βωμό. Ο Κρόουλι τελικά υπάκουσε, και όπως έγραψε αργότερα: «Το στόμα μου κάηκε. Ο λαιμός μου πνίγηκε. Η κοιλιά μου αναγούλιασε, το αίμα μου διέφυγε ποιος ξέρει προς τα πού, και το δέρμα μου ίδρωσε[72]

Σε άλλη τελετή στο «Αββαείο», η Λέα συνουσιάστηκε μ’ έναν τράγο, που μόλις έφτασε σε οργασμό τον θυσίασαν κόβοντάς του το λαιμό.[73]

Επίσης στο «Αββαείο», «τον Φεβρουάριο του 1923 ο Κρόουλι αποφάσισε ότι θα θυσίαζαν μια γάτα. Μισούσε τις γάτες, κι αυτή εδώ τον είχε γρατζουνίσει βαθιά όταν προσπάθησε να την πετάξει έξω απ’ το δωμάτιο. Όταν την ξαναβρήκε στη λάτζα δίπλα στην κουζίνα, έκανε πάνω της το σημείο της πεντάλφας με το μαγικό ραβδί του και τη διέταξε να παραμείνει εκεί μέχρι την ώρα της θυσίας. Η δύναμη του Κρόουλι ενεργούσε. Η γάτα έμεινε αποσβολωμένη. Η Μπέτυ Μέι την πήρε μακριά, εκείνη όμως ξαναήρθε στο ίδιο μέρος, κι έκατσε σαν απολιθωμένη, αρνούμενη να φάει φαγητό.

Ο Λάβντεϊ (Loveday), μαθητής του Κρόουλι, επιλέχθηκε να εκτελέσει τη θυσία ως αρχιερέας. Η γάτα τοποθετήθηκε στο βωμό. Κάηκε θυμίαμα. Οι μαγικές επικλήσεις κράτησαν δυο ώρες. Μετά ο Λάβντεϊ έκοψε το λαιμό της γάτας μ’ ένα κούκρι (μεγάλο μαχαίρι Γκούρκα), αλλά το χτύπημα ήταν πολύ ελαφρύ και [η γάτα] άρχισε να τρέχει στο δωμάτιο ουρλιάζοντας. Την ξαναέπιασαν, την αναισθητοποίησαν με αιθέρα και ο Λάβντει ολοκλήρωσε τη θυσία. Η Λέα έβαλε κάτω απ’ το λαιμό της γάτας ένα μπωλ για να μαζέψει το αίμα. Ο Κρόουλι βούτηξε το δάχτυλό του στο αίμα, σχεδίασε μ’ αυτό μια πεντάλφα στο μέτωπο του Λάβντεϊ και του έδωσε να πιει μια ασημένια κούπα με αίμα της γάτας. Ο Λάβντεϊ, ήδη άρρωστος, ίσως από ηπατίτιδα, άδειασε την κούπα και μετά κατέρρευσε και πήγε στο κρεβάτι του. Ο Κρόουλι συμβουλεύτηκε το ωροσκόπιό του και παρατήρησε ότι μπορεί να πέθαινε στις 16 Φεβρουαρίου, στις 4.00. … Στις 16, την ώρα που προέβλεψε ο Κρόουλι, ο Λάβντεϊ πέθανε.»[74] [xxxvi]

ΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Στον Κρόουλι άρεσε να συγκρίνει τον εαυτό του με τον μάγο, βιαστή και δολοφόνο παιδιών Ζιλ ντε Ρες (Gilles de Rais), που είχε βιάσει και σκοτώσει σαδιστικά εκατοντάδες παιδιά, κυρίως αγόρια αλλά και κορίτσια. Σε ομιλία που σκόπευε να εκφωνήσει στις 3 Φεβρουαρίου 1930 στον Σύλλογο Ποίησης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (Oxford University Poetry Society) υποστήριζε ότι ο Ζιλ ντε Ρες συκοφαντήθηκε όπως η Ζαν ντ’ Αρκ επειδή ήταν συμπολεμιστής της, «από την Εκκλησία» και άλλους, και ότι είναι αδύνατον να δολοφόνησε τις εκατοντάδες παιδιών που του αποδίδονταν καθώς δεν υπήρχαν τόσα στην περιοχή του. Αν και οι σύγχρονοι ερευνητές έχουν μειώσει τον αριθμό των θυμάτων του ντε Ρες στα 200 (από τα 600 που του καταλόγιζαν αρχικά οι Γαλλικές Αρχές) είναι γεγονός ότι βρέθηκαν πολλά πτώματα δολοφονημένων παιδιών στα κάστρα του, αλλά και ότι ο ίδιος ζήτησε δημόσια συγγνώμη από γονείς θυμάτων του που ήταν παρόντες στην εκτέλεσή του.[75]

Ο Κρόουλι είχε επίσης εμμονή με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Στα ημερολόγιά του έγραφε ότι οι τοποθεσίες πέντε φόνων του Αντεροβγάλτη στο Γουάιτσάπελ (Whitechapel) το 1888 σχημάτιζαν πεντάλφα και ότι οι φόνοι του είχαν δώσει ιδιαίτερες δυνάμεις, όπως το να γίνεται αόρατος.[76]

Το 2011, ο Βρετανός ιστορικός Μαρκ Μπέινον (Mark Beynon) υποστήριξε σε βιβλίο του ότι έξι άτομα που σχετίζονταν με το άνοιγμα του ταφικού θαλάμου του Τουταγχαμών το 1923, των οποίων ο θάνατος είχε τότε αποδοθεί στη λεγόμενη «κατάρα του Τουταγχαμών», στην πραγματικότητα δολοφονήθηκαν από τον Κρόουλι.[77] Σύμφωνα με τις υποθέσεις του Μπέινον, ο Κρόουλι δολοφόνησε τον λόρδο Γουέστμπουρυ, τον Σερ Έρνεστ Γουόλις Μπατζ και άλλους σε τοποθεσίες που σχημάτιζαν πεντάλφα, ώστε να καταφέρει να γίνει αόρατος, όπως πίστευε ότι είχε γίνει ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης χάρη στους φόνους που διέπραξε. [xxxvii]

Στο ίδιο βιβλίο ο Μπέινον σημειώνει ότι ο Κρόουλι δεν γράφει στο ημερολόγιό του τίποτα για τους θανάτους, αλλά τις επόμενες από αυτούς ημέρες αναφέρει ότι ένιωθε ευδιάθετος. Επίσης υποστηρίζει ότι ο Κρόουλι είχε σκόπιμα μολύνει τον μαθητή του Λάβντεϊ με τυφοειδή ή λάβδανο, κι ότι για να καλύψει τα ίχνη του ισχυρίστηκε ότι ήταν μολυσμένο το νερό που έπιναν και ότι και εκείνος έπασχε από «μεσογειακό πυρετό», τη στιγμή που κανείς άλλος από τους κατοίκους του «αββαείου του Θελήματος» δεν είχε αρρωστήσει.[xxxviii]

Ο ίδιος ο Κρόουλι, στο βιβλίο του «Μαγεία στη θεωρία και στην πράξη» δηλώνει ότι «κάποτε έκρινε απαραίτητο να σφάξει μια Κίρκη που μάγευε αδελφούς. Απλά πήγε στην πόρτα του δωματίου της και σχεδίασε ένα αστρικό Τ (traditore) και το σύμβολο του Κρόνου μ’ ένα αστρικό εγχειρίδιο. Μέσα σε 48 ώρες [η Κίρκη] αυτοπυροβολήθηκε.» Ο Κρόουλι αποκαλούσε «Κίρκη» την Τζόαν Χέις (Joan Heyes), ερωμένη του μαθητή του Βίκτορ Νόιμπεργκ, θεωρώντας ότι τον αποπλανούσε από την μαγική ατραπό. Η Χέις αυτοκτόνησε το 1912 και ο Νόιμπεργκ αποκήρυξε τους όρκους του στο τάγμα «Αργυρός Αστέρας» του Κρόουλι, πιστεύοντας ότι ο δάσκαλος του την είχε δολοφονήσει με μαγεία.[78]

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ

Ο Κρόουλι έχει κατηγορηθεί ότι κατέστρεφε όσους αντιτίθονταν στα σχέδιά του ή τον αποκήρυσσαν, όπως ο μαθητής του Νόρμαν Μαντ (Norman Mudd) που αυτοκτόνησε το 1934 – και για τον οποίο είχε γράψει σε επιστολή προς τη Λέα Χέρτσιγκ «Θα χαρώ πολύ όταν η 42η ατυχία από αυτόν τον μονόφθαλμο τελειώσει».[79][xxxix]

Στην πρώτη έκδοση της αυτοβιογραφίας του ο ποιητής Γέητς γράφει ότι ο Μαγκρέγκορ Μάδερς πέθανε το 1918, καταβεβλημένος από ισχυρά μαγικά ρεύματα εκπορευόμενα από τον Κρόουλι.[80] [xl]

Ο πρώην μαθητής του Βίκτορ Νόιμπεργκ απέδιδε στη μαγεία του Κρόουλι την κακή του υγεία, καθώς όταν χώρισαν οι δρόμοι τους, ο Κρόουλι τον καταράστηκε.[81] [xli]

H Αμερικανίδα ποιήτρια Φράνσις Γουΐλκινσον (Frances Wilkinson), που ο Κρόουλι αντιπαθούσε επειδή ήταν αντίθετη στο να τον συναναστρέφεται ο σύζυγός της, περιέγραψε πώς ο Κρόουλι προσπάθησε ανεπιτυχώς να την τρελάνει και πώς καταδίωκε την ίδια και τα παιδιά της μετά το διαζύγιό της.[82]

Η συγγραφέας Τζην Όβερτον Φούλερ παρατηρεί ότι ο Κρόουλι «εκμεταλλευόταν τους άλλους σε κάθε επίπεδο, υλικό, συναισθηματικό και ψυχικό»[83], ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις απάτης και οικονομικής εκμετάλλευσης σε βάρος μαθητών και φίλων.[84]

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ

Ο Ελβετός γιατρός και ορειβάτης Ζιλ Ζακό Γκιγιαρμόντ (Jules Jacot Guillarmod)[85] που συμμετείχε με τον Κρόουλι στην αποτυχημένη απόπειρα ανάβασης στο Κ2, δεύτερο ψηλότερο βουνό μετά το όρος Έβερεστ, του ζήτησε να συμμετάσχει σε αποστολή στο βουνό Κανγκτσενγιούνγκα στα Ιμαλάια, το τρίτο ψηλότερο στη Γη. Ο Κρόουλι δέχτηκε υπό τον όρο να είναι αρχηγός.

Η ανάβαση άρχισε τον Αύγουστο του 1905, με άλλους τρεις ορειβάτες, τους Ελβετούς Σαρλ Αντόλφ Ρεϊμόν (Charles Adolph Reymond) και Αλεξί Πας (Alexis Pache), τον Ιταλό Αλτσέστι Ρίγκο Ντε Ρίγκι (Alcesti C. Rigo De Righi) και περίπου 200 αχθοφόρους. Τρεις μέρες μετά ο Γκιγιαρμόντ διαπίστωσε ότι ο Κρόουλι δεν είχε εφοδιάσει τους αχθοφόρους με κατάλληλα υποδήματα και κάποιοι βάδιζαν ξυπόλητοι πάνω στον παγετώνα, ενώ τα πατήματα που χάραζε ο Κρόουλι στον πάγο ήταν επικίνδυνα. Δυο μέρες μετά, ένας αχθοφόρος σκοτώθηκε εξαιτίας τους. Στις 31 Αυγούστου κάποιοι αχθοφόροι κατέβηκαν από το στρατόπεδο του Κρόουλι και είπαν στον Γκιγιαρμόντ ότι είχαν κουραστεί να τους χτυπά συνέχεια ο αρχηγός και έφευγαν. Εκείνος τους έπεισε ότι ο Κρόουλι δεν θα ξανάπλωνε χέρι επάνω τους και αποφάσισε με τον Ντε Ρίγκι να τον καθαιρέσουν από την αρχηγία.

Την επόμενη ανέβηκαν στο στρατόπεδο του Κρόουλι, τον ενημέρωσαν για την απόφαση καθαίρεσης και ο Γκιγιαρμόντ δήλωσε ότι θα έπαιρνε την ομάδα του στο κάτω στρατόπεδο. Ο Κρόουλι τους αντιμετώπισε ως στασιαστές και είπε ότι αν έφευγαν εκείνη τη νύχτα θα σκοτώνονταν. Ο Πας τους ακολούθησε, λέγοντας ότι ο αχθοφόρος του είχε ξεχάσει να φέρει το κρεβάτι του, κι ο Κρόουλι του είπε ότι θα σκοτωνόταν μέσα σε δέκα λεπτά. Στη συνέχεια, καθώς οι τρεις Ευρωπαίοι και τρεις αχθοφόροι κατέβαιναν με το σκοινί, ένας ξυπόλητος αχθοφόρος γλίστρησε παρασύροντας αυτόν που κατέβαινε από πίσω του. Ο Πας κι άλλος ένας αχθοφόρος γλίστρησαν επίσης. Οι Γκιγιαρμόντ και Ντε Ρίγκι προσπάθησαν να τους συγκρατήσουν, αλλά ήταν αδύνατον, και από τις προσπάθειές τους σχηματίστηκε μια χιονοστιβάδα που έρριξε κι αυτούς. Ο Γκιγιαρμόντ έπεσε σ’ ένα ρήγμα του παγετώνα και κατάφερε να βγάλει τον λιπόθυμο Ντε Ρίγκι από το χιόνι που τον είχε σκεπάσει. Ο Ρεϊμόν, που είχε μείνει με τον Κρόουλι, άκουσε τις φωνές και ήρθε να βοηθήσει, αλλά ο Κρόουλι όχι.

Την επόμενη μέρα ο Κρόουλι επέστρεψε μόνος του στο Νταρτζήλινγκ (Darjeeling), κάνοντας ότι δεν είδε τους υπόλοιπους. Σήκωσε από την τράπεζα όλα τα χρήματα της αποστολής, τα περισσότερα από τα οποία είχαν βάλει οι άλλοι συμμετέχοντες, κι έγραψε μια σειρά αυτοδικαιωτικών άρθρων σε μια ινδική εφημερίδα.[86] Το περιστατικό αναφέρει και ο Σόελ Στάιλς (Showell Styles) στην ιστορία του για την ορειβασία με τίτλο «Στην κορυφή του κόσμου», σημειώνοντας: «Ο Κρόουλι ήταν ίσως ο πιο ιδιόμορφος χαρακτήρας που ασχολήθηκε ποτέ με το άθλημα των βουνών. Ήταν επιδεικτικά απρόσεκτος και απάνθρωπος σε όλα όσα έκανε, αυτοαποκαλούνταν ‘Μεγάλο θηρίο της Αποκάλυψης’ και ασκούσε Μαύρη Μαγεία και σατανισμό.» Αφού σημειώνει συνοπτικά τους λόγους για τους οποίους οι υπόλοιποι ορειβάτες πλην του Ρεϊμόν καθαίρεσαν τον Κρόουλι, καταλήγει: «Οι Ρεϊμόν και Γκιγιαρμόντ έσκαψαν πυρετωδώς για να προσπαθήσουν να διασώσουν τον Πας και τους τρεις αχθοφόρους που ήταν βαθιά θαμμένοι, φωνάζοντας κατά διαστήματα τον Κρόουλι για να έρθει και να τους βοηθήσει. Αλλά ο Πας και οι αχθοφόροι ήταν νεκροί. Ο Κρόουλι είχε ακούσει τις ξέφρενες κλήσεις για βοήθεια, αλλά δεν είχε μπει στον κόπο να βγει από τη σκηνή του. Εκείνο το βράδυ έγραψε μια επιστολή, που αργότερα δημοσιεύθηκε σε μια αγγλική εφημερίδα [την Ντέηλυ Μέηλ (Daily Mail)], σχολιάζοντας ‘δεν ήμουν υπερβολικά ανήσυχος για τις περιστάσεις ώστε να βοηθήσω. Ένα ατύχημα αυτού του είδους στο βουνό είναι από τα πράγματα για τα οποία δεν έχω καμία συμπάθεια’. Το επόμενο πρωί κατέβηκε προς τα κάτω, μένοντας μακριά από τους συντρόφους του οι οποίοι μοχθούσαν για ν’ ανασύρουν τα πτώματα, και προχώρησε στο Νταρτζήλινγκ μόνος του. Ως Σατανιστής, όπως φαίνεται, έκανε αρκετά καλά. Και η Κανγκτσενγιούνγκα παρέμεινε χωρίς εγχείρημα κατάληψης για άλλο ένα τέταρτο του αιώνα.»[87] [xlii]

Ο Κρόουλι ανέπτυξε την δική του εκδοχή σε επιστολές που δημοσίευσε στον ινδικό και αγγλικό Τύπο και στο 52ο κεφάλαιο των «Εξομολογήσεων». Σε αυτό λέει ότι χρησιμοποίησε τις επιστολές που δημοσίευσε για να πλήξει την Αγγλική Αλπική Λέσχη, περιγράφει τους υπόλοιπους ως στασιαστές και «άτακτα παιδιά», παραδέχεται ότι άκουσε τις φωνές τους αλλά, ενώ ο Ρεϊμόν πήγε να δει τι είχε συμβεί, εκείνος έπεσε για ύπνο επειδή ήταν σκοτεινά κι επειδή ο Ρεϊμόν δεν τον κάλεσε ούτε επέστρεψε για να ζητήσει τη βοήθειά του. Παρουσιάζει τον Ντε Ρίγκι, που ο ίδιος είχε επιλέξει, ως κατώτερης τάξης Ιταλό που εσκεμμένα παρακρατούσε τρόφιμα και κατέληξε μισότρελος, και τον Γκιγιαρμόντ ως επικίνδυνο ηλίθιο στα βουνά, ο οποίος είχε εξελιχθεί σε επικίνδυνο μανιακό και δεν μπορούσε να του πει συγκεκριμένα τι λάθος είχε κάνει, απλά ήθελε να του πάρει την αρχηγία. Ισχυρίζεται ακόμα ότι οι άλλοι στασίασαν από πικρία που τους οδηγούσε Άγγλος.[88] [xliii] Για πολλές κατηγορίες του εναντίον των άλλων επικαλείται ως μάρτυρα τον Πας, ο οποίος, όντας νεκρός, δεν μπορούσε να τον διαψεύσει, και τον οποίο ισχυρίζεται ότι συμπαθούσε και ότι είχε προβλέψει ότι θα ήταν νεκρός μέσα σε δέκα λεπτά, κι όμως δεν πήγε να τον βοηθήσει… Εσείς τίνος την εκδοχή θα βρίσκατε πιο κοντά στην αλήθεια;

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]           «Το βιβλίο του Άλιστερ Κρόουλι «Μαγεία στη θεωρία και στην πράξη» (Magick in Theory and Practice) είναι πολύ δημοφιλές μεταξύ των αποκρυφιστών … Με δεδομένη τη φήμη του, είναι αναπόφευκτο ότι θα έλκυε ορισμένους μουσικούς ροκ του τέλους του 20ου αιώνα. Ο Τζίμι Πέιτζ (Jimmy Page), κιθαρίστας των Λεντ Ζέπελιν (Led Zeppelin) και αποκρυφιστής, αγόρασε το αρχοντικό του Κρόουλι, Μπολέσκιν Χάους (Boleskine House), κοντά στο Φόιερς (Foyers) της Σκωτίας, και διαθέτει μια μεγάλη συλλογή από αναμνηστικά του Κρόουλι. Και το πρόσωπο του Κρόουλι είναι ένα από τα πολλά στο εξώφυλλο του άλμπουμ Sergeant Peppers Lonely Hearts Club Band των Beatles.» (http://www.skepdic.com/crowley.html)

[2] Murder, Black Magic and Tutankhamun in the 1920s West End, του Mark Beynon, εκδ. The History Press (και ebook London’s Curse: Murder, Black Magic & Tutankhamun του ίδιου). Βλ. και σχετικό άρθρο: http://www.dailymail.co.uk/news/article-2059084/Were-Curse-Tutankhamun-deaths-actually-murders-arch-satanist-Aleister-Crowley.html

[3] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 71.

[4] Ολόκληρο το «Βιβλίο του Νόμου» υπάρχει στα αγγλικά εδώ: http://www.angelfire.com/journal2/serpentandlion/thecomment.html

[5] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 72

[6]  Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 73

[7]  Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 76

[8] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 74

[9] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 15

[10] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 25.

[11] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 25.

[12] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 27.

[13] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26.

[14] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 25.

[15] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 401

[16] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26.

[17] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 15.

[18] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26.

[19] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 27.

[20] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 28-29.

[21] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 32.

[22] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 402

[23] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 407 και Aleister Crowley: The Nature of the Beast σελ 113 κ.α.

[24] Aleister Crowley «Confessions» κεφ. 73 Σελ. 711-712

[25] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 417

[26] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 149.

[27] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 428-429

[28] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 30

[29] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 36

[30] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 69

[31] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 415

[32] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 416

[33] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 410

[34] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 42

[35] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 136

[36] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 109

[37] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson σελ. 91.

[38] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 425

[39] Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Leah_Hirsig

[40] The Magical Record of The Beast 666: The Diaries of Aleister Crowley, edited by John Symonds and Kenneth Grant, Duckworth, 1972 σελ. 251

[41] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 123.

[42] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 123.

[43] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 420

[44] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 128.

[45] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 419

[46] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 124.

[47] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 136

[48] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 132

[49] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 401

[50] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 385

[51] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 330

[52] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 331

[53] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 413

[54] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 407

[55] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 417

[56] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 413

[57] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57

[58] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93

[59] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57

[60] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93

[61] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57-58.

[62] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93

[63] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 58

[64] Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ.198

[65] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93 – 95 και The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ.58.

[66] The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ.58.

[67] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 105

[68]  Σ. Τ. Μ.: Μάλλον πρόκειται για την «σαβασάνα» ή «στάση πτώματος» (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Shavasana) από τις 84 κλασικές ασάνα που σύμφωνα με την ινδουϊστική παράδοση, δίδαξε ο θεός Σίβα (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Asana#The_84_classic_yoga_asanas)

[69]  Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 273

[70] Do What Thou Wilt: A Life of Aleister Crowley του Lawrence Sutin σελ. 228.

[71] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 112.

[72]  Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 123

[73]  The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 421

[74]   The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 424 και Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 132-133

[75]   Βλ. http://vampires.monstrous.com/gilles_de_rais_alias_blue_bear.htm και http://en.wikipedia.org/wiki/Gilles_de_Rais

[76]  London’s Curse: Murder, Black Magic & Tutankhamun του Mark Beynon, εκδ. The History Press, σελ. 185 κ.α.

[77] Στο ίδιο.

[78] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 107.

[79]  The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 427

[80] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 399

[81] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 419-420

[82] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 148-149

[83]  Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 106

[84] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 430-431

[85]  Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Jules_Jacot-Guillarmod

[86] Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 75-78.

[87] The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 414-415

[88] The confessions of Aleister Crowley: an autohagiography / edited by John Symonds and Kenneth Grant σελ. 433, 436, 439, 440, 442 και 443. Μερικά αναφέρονται και στο Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 77

ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

[i] II:22. I am the Snake that giveth Knowledge & Delight and bright glory, and stir the hearts of men with drunkenness. To worship me take wine and strange drugs whereof I will tell my prophet, & be drunk thereof! They shall not harm ye at all. It is a lie, this folly against self. The exposure of innocence is a lie. Be strong, o man! lust, enjoy all things of sense and rapture: fear not that any God shall deny thee for this.

[ii] II:65. I am the Master: thou art the Holy Chosen One.

[iii] II:66. Write, & find ecstasy in writing! Work, & be our bed in working! Thrill with the joy of life & death! Ah! thy death shall be lovely: Whoso seeth it shall be glad. Thy death shall be the seal of the promise of our age long love. Come! lift up thine heart & rejoice!

We are one; we are none.

[iv] III:50 I am in a secret fourfold word, the blasphemy against all gods of men.

III:51 Curse them! Curse them! Curse them!

III:52 With my Hawk’s head I peck at the eyes of Jesus as he hangs upon the cross.

III:53 I flap my wings in the face of Mohammed & blind him.

III:54 With my claws I tear out the flesh of the Indian and the Buddhist, Mongol and Din.

III:55 Bahlasti! Ompehda! [iv] I spit on your crapulous creeds.

III:56 Let Mary inviolate be torn upon the wheels: for her sake let all chaste women be utterly despised among you!

[v] Βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Plymouth_Brethren

[vi] It was his mother, he said, who first said that she thought he was the Beast from the Book of Revelation, whose number is 666. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 401

[vii] «I was taught to expect every possible luxury. Nothing was too good for me.» Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 26

[viii] She could only feel through pain, and my own means of making her happy was to inflict physical cruelties as she directed. This kind of relation was altogether new to me; and it was perhaps because of this, intensified as it was by the environment of the self-torturing soul of Russia, that I became inspired to create for the next six weeks. … my relations with Anny must be judged by their fruits; happiness, inspiration, spirituality and romantic idealism. … I saw Anny almost every day for an hour or so. … She was the soul of my expression. Aleister Crowley «Confessions» κεφ. 73 Σελ. 711-712 (http://hermetic.com/crowley/confessions/chapter73.html)

[ix] Crowley had now filed his two canine teeth to a sharp point, and when he met women, was inclined to give them the ‘serpent’s kiss,’ biting the wrist, or occasionally the throat, with the fangs. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 417

[x] His wife, Maria, went insane and was interned in Colney Hatch. Symonds states that Hanni F – also went insane. But it would, perhaps, be unfair to reach the conclusion that anyone who got mixed up with Crowley went insane. The explanation is a great deal simpler. Whatever else one can say against Crowley, he was certainly a powerful, dominant personality, and he attracted weaklings, as all strong people do. But Crowley himself was weak to the extent of needing the admiration of these weaklings, instead of avoiding them, as The Book of the Law suggests. They wasted his time, but he had nothing better to do with it. Hanni was neurotic from the beginning, and this is why she attracted him. The same is true of Dorothy Olson, of Maria de Miramar, of his first wife Rose, of Leah Hirsig – in fact, of every woman of whom we have any detailed record. He liked the kind of woman with whom he could fight. His next mistress, whom Symonds calls Gertrude S, stabbed him with a carving knife on one occasion. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 428-429.

[xi] When Gerald Hamilton (Isherwood’s Mr. Norris) was staying with Crowley in Berlin, he came in one day to find Gertrude tied up on the floor, with a note beside her saying that she was not to be released. On another occasion he found Gertrude naked on the floor and Crowley asleep. When he asked Crowley if she was ill, Crowley said, ‘What, hasn’t that bitch gone to bed yet,’ and dealt her a tremendous kick that started another bout of scratching and screaming. These bouts usually ended when the local doctor was called in and administered a sedative. Crowley liked masochistic women. (The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 428-429)

[xii] «My sexual life was very intense. My relations with women were entirely satisfactory. They gave me the maximum of bodily enjoyment and at the same time symbolized my theological notions of sin. It was a degradation and a damnation.» Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 30

[xiii] Intellectually… they did not exist. … Their attainments were those of the ape and the parrot. These facts did not deter me. On the contrary, it was highly convenient that one’s sexual relations should be with an animal. Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 36

[xiv] Once, in the first week or so, Rose took some trifling liberty; I recognized the symptoms and turned her up and spanked her. She henceforth added the qualities of a perfect wife to those of a perfect mistress. Women, like all moral inferiors, behave well only when treated with firmness… Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 69

[xv] The next day Rose and the child arrived, and Crowley admits, ‘I was no longer influenced by love for them, no longer interested in protecting them…’ He took them to China, where he smoked opium, and ‘got his own back’ on some rebellious coolies by underpaying them and escaping down-river with his rifle pointed at them. After four months of this, he instructed Rose to return to England by way of India, to pick up the luggage in Calcutta, while he returned by way of New York. On arrival back in Liverpool he heard that the baby had died of typhoid in Rangoon. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 415

[xvi] Tellingly, he never pointed the finger at himself for leaving his pregnant wife and infant to make their own way home from the Far East while he returned in literally the opposite direction. Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 157

[xvii] «Rose was now going insane and he divorced her. Symonds says that Crowley often entertained mistresses in their home, and occasionally hung her upside down by her heels in the wardrobe.» The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 416

[xviii] The self-centred child who disliked his mother (he describes her as ‘a brainless bigot’) had almost no capacity for natural affection. It is this that makes him a ‘monster.’ He liked Bennett and Eckenstein because they impressed him, not because they touched any chord of affection. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 410

[xix] When a man fucks me I want to know it is for my beauty. Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 136

[xx] He had acquired a small Negro boy, with whom he performed acts of sex magic. Crowley’s homosexuality began as an act of defiance of convention rather than of actual preference, but it seems to have become another habit. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 425

[xxi] «August 12th 1920 8:55 A.M. – «…Now I, the God, have choked Her god in dung and bred the Basilisk, reared the fiend, Satan-Alostrael, to burn in hell with me – to burn, to writhe, to exult, to spend, to be, to will, to go, to change, to lust, to create life, to kindle love, to unveil light, to unleash liberty, my Word and Law Thelema to proclaim, to ‘stablish and to execute for ever. To build that Law into Man’s Soul, as Nature builds a man from the fifth primate, is Her Satan-secret Asp-brew in Her Cup’s Blood (Filth, Madness, Poison, Inchantment, Putrefaction): it aids Intoxication and its One Mystery of Mysteries, Initiation. And I the Worm have trailed my slug-slow slime across Her Breasts; so that Her mother-mood is turned and Her breasts itch with lust of Incest. She hath given Her two-year bastard boy to Her lewd lover’s whim to sodomy, hath taught him speech and act, things infinitely abhorred, with Her own beastly carcass. She hath tongued Her five-month girl, and asked its father to deflower it. She hath wished Her Beast to rape Her rotten old mother – so far is woman clean of Her! Then Her blood’s grown icy hard and cold with hate; and Her eyes gleam as Her ears ring with a chime of wedding bells, dirty words, or vibrate, cat-gut fashion, to the thin shrieks of a young child that Her Beast-God-Slave-Mate is torturing for Her pleasure – ay! and his own, since of Her Cup he drank, and of Her soul he breathed. He loved it all. He rolled each drop of filth around His tongue. All this because He loved Her. He loved Her as nor God nor Man nor Beast nor Devil has loved.» The Magical Record of The Beast 666: The Diaries of Aleister Crowley, edited by John Symonds and Kenneth Grant, Duckworth, 1972 σελ. 251.

[xxii] In December 1919, Crowley returned to London. But he was not happy in England. He now suffered from asthma and bronchitis every winter, and periodic indulgence in all kinds of drugs, from mescalin and hashish to cocaine, heroin and opium, had lowered his physical resistance to the English cold and damp. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 419

[xxiii] It was his mother, he said, who first said that she thought he was the Beast from the Book of Revelation, whose number is 666. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 401

[xxiv] Working back from his last incarnation as French occultist Eliphas Levi (1810-1875), who died six months before Crowley’s birth, he relived memories as Count Cagliostro, Edward Kelly, and Pope Alexander VI. Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 330

[xxv] For example, Crowley recalled Cagliostro being born not in Palermo but in a Tunisian brothel, and dying not as a prisoner of the Inquisition at San Leo but in a mountain forest with a gaily dressed youth. Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 331

[xxvi] Yeats … according to Crowley, was ‘full of black, bilious rage’ because Crowley was a greater poet. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 407

[xxvii] Symonds also mentions that he had a habit of defecating on carpets, and explaining that his ordure was sacred, like that of the Dalai Lama. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 417

[xxviii] Malevolent magical currents swept from Paris – Mathers was obviously out to get him – and killed off his dogs, and caused a workman to go berserk and attack Rose. Crowley invoked forty-nine demons, which Rose apparently saw, and sent them off to torment Mathers. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 413

[xxix] «…the veils of blackness were drawn aside, and he was admitted into a circle of stones, which he soon recognized to be veiled masters. The angel told him … that now he had become one of these Masters, who were as lifeless as stones. In a sense, Crowley had died. (Jean Overton Fuller comments that when Crowley decided he had transcended the condition of ordinary men, he ‘ceased to be completely sane’.) Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93

[xxx] In his vision he was informed that to attain his cherished goal of becoming a Secret Chief and Master of the Temple, he had to undergo the complete death of his ego and unite his spirit with the ocean of infinity. The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 57-58.

[xxxi] Crowley had to cross a symbolic abyss between ordinary men and the Secret Chiefs and, in order to do this, he had to invoke the demon of the Abyss, Choronzon. Aleister Crowley: The Nature of the Beast του Colin Wilson, σελ. 93

[xxxii] …Choronzon, the demon of dispersion, guarded the higher grades from those unprepared. Edward Kelly called him ‘that mighty devil’, the first and deadliest of all evil powers. Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 198

[xxxiii] Neuberg maintened that he had literally wrestled with Choronzon and not with Crowley possessed by the demon. Some occultists have posited that Crowley somehow exuded an ectoplasm that enabled the demon to make a form tangible enough to fight with Neuberg. Another explanation advanced is that the entire experience was visionary. Whatever the truth, both Crowley and Neuberg felt that Crowley had beaten the demon and achieved the status of Master of the Temple and Secret Chief. Crowley’s new vision of himself was as teacher and prophet who was to indoctrinate the world with the philosophy of the Book of the Law. Associates of Crowley said that the ritual permanently damaged him and that he was possessed by Choronzon for the rest of his life. The Encyclopedia of Magic and Alchemy της Rosemary Guiley, σελ. 58

[xxxiv] When the temple opened at 10.20 on January 29 for the sixteenth working, Jupiter demanded blood. Crowley compliantly cut a four (the number of Jupiter) on Neuburg’s breast. Afterward, AC sat in the yogic posture Shivasana while Victor danced. Crowley experienced a most complete possession of his person by the god, wrapping his consciousness into the godhead so intensely that the only appropriate expression he could arrive at was ‘Sanguis and Semen’: Jupiter’s energy flowed through the staple fluids of life, ‘blood and semen’. Perdurabo: The Life of Aleister Crowley του Richard Kaczynski, σελ. 273

[xxxv] Crowley also added a new degree of his own devising – an XI° magical working utilizing anal sex which was, in practice, primarily homosexual. Do What Thou Wilt: A Life of Aleister Crowley του Lawrence Sutin σελ. 228.  

[xxxvi] In February 1923, Crowley decided that a cat was to be sacrificed. He hated cats, and this one had scratched him deeply when he tried to throw it out of the room. When he found it in the scullery again, he made the sign of the pentagram over it with his magic staff, and ordered it to stay there until the hour of the sacrifice. Crowley’s power was working. The cat became transfixed. Betty May carried it away, but it came back to the same place, and sat petrified, refusing food.

Loveday was selected to perform the sacrifice. The cat was placed on the altar; incense was burnt; magical invocations went on for two hours. At the end of this time, Loveday slashed the cat’s throat with a knife; but the blow was too light, and it rushed around the room howling. It was caught again, etherised, and then Loveday was made to gulp down a cup of its blood. He subsequently collapsed and took to his bed. Crowley consulted his horoscope, and observed that he might die on February 16th at four o’clock.

Violent quarrels with Betty May followed; she left the Abbey in a fury after calling Ninette a whore, but came back the next day at her husband’s request. On the 16th, at the time Crowley had predicted, Loveday died. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 424

[xxxvii] He could have killed Bethell on numerous occasions in any of his London residences or clubs (including his home at Manchester Square) but to maintain the rigidity of the pentagram and for geographical purposes the Bath Club on Dover Street was chosen. To obtain the ‘Supreme Black Magical Power’, much like Jack the Ripper did in 1888, Crowley would have to murder a further two people, starting with his fourth victim, Bethell’s father, Lord Westbury, and finishing with his fifth victim, Sir Ernest Wallis Budge, whose death at his home on Bloomsbury Street completed the pentagram. London’s Curse: Murder, Black Magic & Tutankhamun του Mark Beynon, εκδ. The History Press, σελ. 185

[xxxviii] Indeed, Loveday was Crowley’s sacrificial lamb, and infecting him with typhoid, or laudanum, as in the case of Bertram Fletcher Robinson, was his modus operandi; in this instance, contaminating the cat’s blood and forcing Loveday to drink it would have been straightforward and credulous. … It was also well known that Loveday, at Crowley’s command, cut himself with a razor every time he used the word ‘I’. Crowley, who would have been greatly assisted by the local law which required Loveday’s body to be disposed of within twenty-four hours, had even gone as far as to cover his tracks by insisting that the local water supply was polluted; yet if Loveday’s illness was brought about by this so-called contamination, why did none of the other members of the abbey fall sick? The Beast described his own battle with ‘Mediterranean fever’ during this period, an illness that supposedly infects the liver and spleen, but was this more likely a further effort to mislead his naive ‘congregation’ into believing that Loveday’s death was, quite simply, a tragedy? It is also interesting to note that the last part of Crowley’s Confessions was written in 1929, although the narrative curiously ends in 1923 (without offering a reason as to why) when it details his forced exile from Cefalu by Benito Mussolini. It also fails to acknowledge the part he played in Loveday’s death and the many that were to follow; In hindsight, it was a confession of sorts. London’s Curse: Murder, Black Magic & Tutankhamun του Mark Beynon, εκδ. The History Press, σελ. 127

[xxxix] ‘I shall be very glad when the 42nd misfortune from that one-eyed man is over.’ The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 427

[xl] Mathers died in 1918, overcome, according to the first edition of Yeats’s autobiography, by powerful magical currents emanating from Crowley. The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 399

[xli] His former pupil, Victor Neuberg, had married and settled down, but he remained obsessed by Crowley for the rest of his life. (See The Magical Dilemma of Victor Neuberg, by Jean Overton Fuller – London, 1965). Crowley had cursed him when they separated before the war, and Neuberg had been a nervous wreck for a long time afterwards. (He still attributed his ill health to Crowley’s curse.) The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 419-420

[xlii] «…account given by Showell Styles in his history of mountaineering On Top of the World:

In 1905, a small expedition took up the challenge [of Kanchen-junga]…Three competent Swiss climbers and one Italian – Guillarmod, Reymond, Pache, and De Righi – chose as their leader an Englishman, a skilled mountaineer named Aleister Crowley. Crowley was perhaps the most extraordinary character who ever took to the mountain sport. He was ostentatiously careless and inhuman in all he did, styled himself ‘the Great Beast of the Apocalypse,’ and practised Black Magic and Satanism.
The party advanced up the Glacier and reached a height of 20,400 feet on the face below the main peak and to the west of it; and here, at Camp VII, the Swiss called a conference at which Crowley was formally deposed from leadership because of his sadistically cruel treatment of the porters. Crowley refused to accept this. The expedition was then called off, and all except Crowley started down for the lower camps. There was a slip which set off an avalanche. All of them were swept down and buried under the snow. Guillarmod succeeded in freeing himself and digging out De Righi, while Reymond (who had escaped the worst of the fall) came to his aid. Together they dug feverishly to try to rescue the deeply buried Pache and the three porters who were engulfed with him, at intervals shouting to Crowley to come and help them. But Pache was dead, and the porters too.

Crowley had heard the frantic calls for help but had not troubled to come out of his tent. That evening he wrote a letter, later printed in an English newspaper, commenting that he ‘was not over-anxious in the circumstances to render help. A mountain accident of this kind is one of the things for which I have no sympathy whatever.’ Next morning he climbed down, keeping well clear of his late companions who were toiling to recover the bodies, and proceeded to Darjeeling by himself. As a Satanist, it seems, he was doing rather well.

And Kanchenjunga remained unattempted for another quarter of a century.» The Occult: A History του Colin Wilson, σελ. 414-415

[xliii] Από το βιβλίο «The confessions of Aleister Crowley: an autohagiography / edited by John Symonds and Kenneth Grant»: Righi was a low-class Italian, who ran his hotel by hectoring the men under him. Finding himself for the first time in his life in a position of real responsibility, and without the background of an external authority to which he could appeal to enforce his orders, he was utterly at sea. (σελ. 430)

As soon as he saw that Righi was half insane with the fear that comes to people of his class in the absence of a chattering heard of his fellows, and in the presence of the grandeur of nature, he assumed moral charge of him. The difficulties with the rearguard disappeared immediately. Unfortunately, I did not understand at the time what was happening, o I should have gone down and sent Righi back to his kitchen. Pache himself did not realize his own importance and took it upon himself to come up. The moment his back was turned, Righi became insane. (σελ. 433)

Pache told me that Righi was deliberately withholding food from us. (σελ. 436)

The doctor did not seem to know what he was saying; his remarks were merely confusedly irritated. He did not seem to be able to answer any of my questions or give any explanation of what had happened in the past. His one idea was to hold a durbar and have himself elected leader in my place. There was no provision in our agreement for any such folly. He pointed out that it was merely a scrap of paper. When the others arrived, an excited argument began. There was no suggestion that I had acted improperly in any way. From first to last it was merely the feeling of foreigners against being bossed by an Englishman. The same thing had happened with Pfannl on Chogo Ri. On the present occasion, however, the Englishman was in a minority of one. Fortunately I had never heard that a fact of that sort makes any difference to an Englishman. I did my best to reason with them and quiet them, like the naughty children they were. Reymond had nothing to complain of and was actively friendly. (σελ. 439)

I explained the situation, but I suppose he could not believe that I was telling the literal truth when I said that Guillarmod was at the best of times a dangerous imbecile on mountains, and that now he had developed into a dangerous maniac. … Less than half an hour later, Reymond and I heard frantic cries. No words could be distinguished, but the voices were those of Tartarin and Righi. Reymond proposed going to the rescue at once, but it was now nearly dark and there was nobody to send, owing to Righi’s having stripped us of men. There was, furthermore, no indication as to why they were yelling. They had been yelling all day. Reymond had not yet taken his boots off. He said he would go and see if he could see what was the matter and call me if my assistance were required. He went off and did not return or call. So I went to sleep and rose the next morning at earliest dawn and went to investigate. (σελ. 440)

I wrote accounts of the expedition for the Pioneer of India and the Daily Mail of London, and I republished them later in Vanity Fair. I used these articles to attack the English Alpine Club. (σελ. 442 και 443)

CD με παραμύθια και μουσική

Μουσική μου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στον ψηφιακό δίσκο (και κασέτα) «Οι περιπέτειες της Ροδούλας και άλλα παραμύθια». Κυκλοφόρησε από τη «Σειρά Καραβάκι» των Εκδόσεων Εγρήγορση και περιλαμβάνει τα παραμύθια του ομώνυμου βιβλίου και το παραμύθι «Η Συννεφένια» της Δέσποινας Μανούσκου-Μάλη. Τις ιστορίες αφηγούνται οι Μαρία Παπαρδάκη, Φαίδρα Περατζάκη (που ο δαίμων του τυπογραφείου μετέτρεψε σε Όλγα Παροτζάκη), Δέσποινα Μανούσκου-Μάλη, Τάσος Λιανός και η αφεντιά μου. Τη μουσική ενορχήστρωσε πολύ όμορφα η Μαρία Παπαρδάκη, η οποία και παίζει.

Ακολουθούν μερικά δείγματα μουσικής (τα οποία σε αντίθεση με την υψηλή ηχητική ποιότητα του ψηφιακού δίσκου, έχουν χαμηλή ηχητική ποιότητα, για να έχουν και μικρό μέγεθος):

Rodoulasample.mp3

I Rodoula fevgei

Rodoula sto dasos

Rodoula-telos

Syn.mp3

In English:

RODOULA’S ADVENTURES and OTHER FAIRY TALES

This CD includes the stories of the «Rodoula’s adventures» book, as well as the story «Synnefenia» (= girl made of clouds) by Despoina Manouskou-Mali.
The CD is published by «Karavaki (small ship) series, Εgrigorsi publications. Here I read the stories together with Maria Papardaki, Olga Parotzaki, Despoina Manouskou-Mali and Tasos Lianos. The stories are full of sounds and music, which is written by me and orchestrated by Maria Papardaki, who also plays the music beautifully. Here are some samples of this music (these samples are of low quality while in the CD the quality of the sound is high):

Rodoulasample.mp3

Rodoula leaves

Rodoula in the forest

Rodoula-The End

Syn.mp3

«Τα παιδιά που δεν βλέπουμε»

Από το 1998 έως το 2001 παρουσίαζα την εβδομαδιαία εκπομπή «Τα παιδιά που δεν βλέπουμε» στον 89,4 FM, το ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τα «παιδιά που δεν βλέπουμε» είναι τα παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα, και η εκπομπή είχε ως βασικό θέμα αυτά, και όλα τα θέματα που τα αφορούν. Νομίζετε ότι αυτά τα θέματα είναι περιορισμένα; Και όμως όχι! Ιδού μερικά δείγματα των θεμάτων που παρουσίασα τα τρία αυτά χρόνια:

  • Τι πρέπει να έχει υπόψη της η έγκυος. Διατροφή κ.α.
  • Νέες ανακαλύψεις σχετικά με την εμβρυακή ζωή του ανθρώπου.
  • Εθελοντές του ΟΗΕ χορηγούν πιεστικά το «χάπι της επόμενης μέρας» σε στρατόπεδα προσφύγων από το Κοσσυφοπέδιο.
  • Λόγοι που ωθούν τις γυναίκες σε έκτρωση.
  • Επιπτώσεις των εκτρώσεων στην σωματική και ψυχική υγεία της γυναίκας.
  • Τι απογίνονται τα εκτρωμένα έμβρυα; Λεπτομέρειες για το εμπόριο μελών τους και τις χρήσεις τους.
  • Επιπτώσεις των εκτρώσεων στους γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό που τις εκτελούν.
  • Ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, και συμβαδίζουν με την Ορθόδοξη πίστη, οι διδασκαλίες της λεγόμενης «Εταιρείας Προγεννητικής Αγωγής»;
  • Ανύπαντρες μητέρες καταγγέλουν κοινωνικό αποκλεισμό.
  • Είναι η Γιόγκα απαραίτητη στην προγεννητική αγωγή;
  • Οι επικίνδυνες διδασκαλίες της Νέας Εποχής σχετικά με την εμβρυακή ζωή του ανθρώπου + Λατρείες εξωθούν οπαδούς τους σε εκτρώσεις.
  • Η αλήθεια για την ιδρύτρια του «Οικογενειακού προγραμματισμού» Margaret Sanger. Σχέση της ίδιας και της οργάνωσής της με τον Χίτλερ και την ιδεολογία του, προσπάθειες να εξαφανίσουν τους μαύρους της Αμερικής με τον οικογενειακό προγραμματισμό κ.α.
  • Εξωσωματική γονιμοποίηση.
  • Δημογραφικό πρόβλημα.
  • Αίτημα φεμινιστικών οργανώσεων για απόσυρση τηλεκάρτας του ΟΤΕ με τη φράση «Πόσο κοστίζει μια έκτρωση; Όσο μια ανθρώπινη ζωή». Η γνώμη της «Ομάδας Γυναικών Αγάζηλος» και τα ψέματα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία».
  • Έλεγχος πληθυσμού σε παγκόσμια κλίμακα. Ποιοι είναι οι σκοποί του, ποιοι τον χρηματοδοτούν.
  • Διεθνή νέα.
  • Νέα του «Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού» και των «Εκδόσεων Εγρήγορση».
  • Και άλλα…

Μπορείτε ν’ ακούσετε το σήμα της εκπομπής μ’ ένα κλικ εδώ.

 

Πρώτα απ’ όλα, αγαπάμε τα παιδιά

Νήπιο και μωρόΣυνηθίζουμε να λέμε, ότι αγαπάμε τα παιδιά. Μας αρέσει να τους λέμε γλυκά λόγια και να τα χαϊδολογάμε όταν τα βλέπουμε στην αγκαλιά της μαμάς τους. Ακόμα τα καλούμε να φύγουν από τη μαμά τους και να έρθουν στη δική μας αγκαλιά, για να τα χαρούμε καλύτερα. Μερικές φορές μάλιστα τα αρπάζουμε με το έτσι θέλω, χωρίς να ρωτάμε τους γονείς αν αυτό τους ενοχλεί.
Έτσι λοιπόν, αγαπάμε τα παιδιά. Δεν μπορούμε βέβαια να ακούμε τις φωνές τους στην Εκκλησία. Θα προτιμούσαμε να υπήρχαν λειτουργίες μόνο για παιδιά, για να μή μας θυμίζουν με τις φωνές τους πόσο εύκολα αφαιρούμαστε από την προσευχή καί πόσο λίγο κατανοούμε στην πραγματικότητα το τι συμβαίνει στη Λειτουργία.
Έμβρυο 7 εβδομάδωνΕπίσης παρότι αγαπάμε τα παιδιά, νομίζουμε ότι θα ήταν καλύτερα να μην κάνουμε παραπάνω από ένα. Άντε δύο, για να μην είναι το ένα μοναχό του. Μάλιστα τα παιδιά αυτά πρέπει να μεγαλώσουν σε παιδικό σταθμό, γιατί έχουμε πολλές δουλειές και η καριέρα μας είναι κάτι πολύ σημαντικό για να το αφήσουμε.

Επειδή όμως αγαπάμε τα παιδιά, πρέπει να φροντίζουμε για την ευτυχία τους. Είμαστε 100% σίγουροι ότι κάποιες καταστάσεις θα κάνουν ένα παιδί δυστυχισμένο. Π.χ. μπορεί η μαμά του να είναι μικρή σε ηλικία, ο μπαμπάς του να μην το θέλει, ή ο παππούς και η γιαγιά να διαφωνούν με τη γέννησή του. Αυτά επειδή οι γονείς του παιδιού είναι ανύπαντροι, ή είναι νιόπαντροι και δεν έχουν χαρεί ακόμα τη ζωή τους, ή επειδή υπάρχουν άλλα αδελφάκια οπότε το καινούργιο θα μεγαλώνει φτωχό ή παραμελημένο.
Εκτρωμένα παιδιά στα σκουπίδια νοσοκομείουΜπορεί επίσης το παιδί να έχει κάποια ασθένεια που δεν θα του επιτρέψει να ζήσει πολύν καιρό μετά τη γέννησή του. Μπορεί να έχει και κάποια διανοητική καθυστέρηση, και τότε πώς θα αντέξει τη ζωή μέσα σε μια κοινωνία υγιών ανθρώπων; Ευτυχώς η επιστήμη έχει δώσει τη λύση σε όλες αυτές τις δυσκολίες – και σε πολλές άλλες ακόμη. Υπάρχουν γονείς, γιατροί και νοσοκόμες, που πρόθυμα απαλλάσσουν τα παιδιά από τα μελλοντικά τους προβλήματα: τα βασανίζουν για λίγο, ούτως ώστε να αποφύγουν το μελλοντικό βασανισμό. Με μια σύντομη και νόμιμη έκτρωση, όλα τακτοποιούνται και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
(Ή μήπως υπάρχει; Για περισσότερες λεπτομέρειες πιέστε εδώ.)
Πολλές φορές βέβαια αυτές οι ιστορίες με τις εκτρώσεις δεν μας αρέσουν καθόλου. Αλλά τι να κάνουμε; Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τον εαυτό μας. Το σημαίνον είναι, τι συμφέρει τα παιδιά. Γιατί εμείς αγαπάμε τα παιδιά. Έτσι δεν είναι;


IN ENGLISH

First of all, we love Children

We like to tell them sweet little words and to caress them when they are in their mothers’ arms. We even call them to leave the arms of their mother and come into our arms, so that we can play with them. Sometimes we even jerk them because «that’s the way we like it», without asking their parents if they are annoyed.
Child and baby
So, we love children. Of course we can’t stand them shouting in the Church. We would prefer that there were Services for children, so they wouldn’t remind us by their voices how easily we wander from prayer and how little we really understand what happens during Liturgy.
Besides, though we love children, we think it would be better not to have more than one. Or maybe two, so that our child won’t be alone without a brother(sister).
Furthermore our children should grow up at a nursery school, because we are too busy and our career is too important to leave it behind.
But because we love children, we must assure their happiness. We are 100% sure that some conditions would make a child unhappy. For example, the child’s mother may be too young, or the father may not want it. The grandmother or grandfather may also not want this child to be born.
unborn child
All these things may happen because the child’s parents are not married, or are newlyweds and they haven’t had their fun yet, or because there are other brothers or sisters, so the newcomer will grow up neglected or in poverty.                                                          The child may also have an illness that won’t let it live for long after birth. Or it may be mentally retarded, so how can this child live happily in a society of healthy people?
Fortunately, Science solves all these problems and many other problems too. There are parents, doctors and nurses, who willingly release children from their future problems: they torture them for a while, so that children can avoid future torturing. Through a legal abortion, which is completed in a short time, everything is arranged and there is no problem (Or there are some? For more details click here).Aborted children in a hospital garbage-can.
Of course, under normal circumstances we don’t like abortions at all. But what can we do? We must not think of ourselves. The important thing is, what is advantageous to the children. Because we love children, don’t we?

Τι θα ήθελα να μου έχουν πει πριν γίνω έφηβη

Πολλά είναι αυτά που θα ήθελα να μου έχουν πει πριν φτάσω στην εφηβεία. Τα πιο σημαντικά αφορούν τη σχέση μας με το Θεό, τον εαυτό μας και τους άλλους ανθρώπους.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ότι υπάρχει, ότι μας αγαπά κι ότι ποτέ δεν κάνει λάθη. Θα ήθελα να ξέρω ότι είναι πάντα κοντά μας και δεν μας αφήνει ποτέ μόνους μας. Ότι εμείς φεύγουμε από κοντά Του, κι όχι ότι Εκείνος μας εγκαταλείπει. Ότι θέλει να ζήσουμε κοντά Του για πάντα σε μια ζωή που δεν μοιάζει μέ τίποτα από όσα υπάρχουν εδώ στη γη.

Θα ήθελα να ξέρω ότι ο Θεός είναι Κοινωνία Τριών Προσώπων. Αυτό σημαίνει ότι κι εμείς που φτιαχτήκαμε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Του, δεν μπορούμε να γίνουμε αληθινοί άνθρωποι αν δεν έρθουμε σε πραγματική, και όχι ιδιοτελή, επικοινωνία με τους συνανθρώπους μας. Ότι δηλαδή οι άλλοι είναι ο παράδεισός μας, κι όχι η κόλασή μας, όπως λέει ο Σαρτρ.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ότι ο λόγος που ο Θεός – το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας – έγινε άνθρωπος και μεγάλωσε στην κοιλιά μιας γυναίκας, ήταν ότι ήθελε να μας χαρίσει τα θεϊκά ιδιώματά Του.

ΟΤΙ ο λόγος που πηγαίνουμε στην Εκκλησία δεν είναι «για να μας πάνε όλα δεξιά» ή «γιατί έτσι μας μάθανε οι γονείς μας». (Με αυτή τη λογική, αν οι γονείς μας ήταν ειδωλολάτρες και μας μάθαιναν να πιστεύουμε στα είδωλα, θα έπρεπε να καίμε τους Χριστιανούς στα αμφιθέατρα).
Ο λόγος που πηγαίνουμε στην Εκκλησία είναι ότι εκεί είναι ο φυσικός μας χώρος, εκεί που ο Θεός θέλει να βρισκόμαστε, για να μοιράζεται μαζί μας από αγάπη τα δικά Του ιδιώματα – την Aγάπη Tου, την Ελευθερία Του, την Ειρήνη Του, την Αγιότητά Του, τη Δικαιοσύνη Του, την Αθανασία Του, την Αιωνιότητά Του.

Θα ήθελα να μου εξηγήσουν καλά τι σημαίνει «δημιούργημα» του Θεού. Ότι δηλαδή ο Θεός και ο άνθρωπος δεν έχουν την ίδια ουσία κι ότι είναι αδύνατον για τον άνθρωπο να γίνει όπως ο Θεός, ακολουθώντας κάποιες «ενεργειακές τεχνικές» που είναι της μόδας στην εποχή μας. Ότι ο Θεός απονέμει τα δώρα Του όπως Εκείνος θέλει, κι ότι κανείς, με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να τα υποκλέψει.

Ότι δε φτάνει να είναι κανείς «καλός άνθρωπος» που κάνει «καλές πράξεις», για να είναι «εντάξει» απέναντι στο Θεό. Δε φτάνει, γιατί ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ούτε τι είναι καλό και τι κακό μέσα του, ούτε ποιές είναι οι καλές πράξεις. Η πραγματική αίσθηση του καλού και του κακού αποκτάται όταν ο άνθρωπος έρχεται σε κοινωνία με το Θεό, οπότε ανακαλύπτει και το μέγεθος της αμαρτωλότητάς του και παύει να φαντάζεται ότι είναι καλός. Ακόμα,κανείς δεν είναι «εντάξει» απέναντι στο Θεό,εξαιτίας των καλών πράξεων που κάνει. Τα καλά έργα που κάνουμε, αν κάνουμε, είναι κι αυτά δώρα που ο Θεός παραχωρεί σε μας. Επειδή «χωρίς Αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα» (Ιωάν. 15:6).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ότι δεν μπορούμε να διαβάσουμε τι κρύβουν στα μύχια της καρδιάς τους. Ότι αξίζουν την αγάπη μας, ότι κι αν μας έχουν κάνει. Ότι δεν πρέπει να τους χτυπάμε τα λάθη τους, νομίζοντας ότι έτσι τους βοηθάμε. Ότι κάποιος που σήμερα είναι κακός, αύριο πραγματικά μπορεί να είναι άγιος.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΕΞ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ότι όταν κάποιος αγαπά κάποιον δεν πρέπει απαραιτήτως να κάνει σεξ με αυτόν.

«Γεννιέται το ερώτημα: Αν κάποιος αγαπά κάποιον, θα πρέπει να κάνει σεξ μαζί του για να αποδείξει την αγάπη του;… Αν κάποιος αγαπά κάποιον άντρα θα πρέπει να κάνει σεξ μαζί του; Αν το πρόσωπο της αγάπης είναι παιδί, τότε τι θα πρέπει να γίνει; Αγάπη νομίζω είναι η αγαθή διάθεση της ψυχής, κατά την οποία κάποιος δεν προτιμά κανένα από τα υλικά πράγματα μπροστά στην ευτυχία του πλησίον.»

«…Κάποιος λέγει ότι το σεξ διατηρεί τον έρωτα. Αντίθετα η πραγματικότητα δείχνει ότι το σεξ σκοτώνει τον έρωτα. Κάθε έρωτας, είτε απευθύνεται προς την Αγία Τριάδα είτε προς το άλλο φύλο, βρίσκει την πλήρη έκφρασή του στην ένωση. Άλλωστε γι’ αυτό κάποιος παντρεύεται, για να είναι πάντοτε μαζί με τον άλλον που παντρεύτηκε, έστω και φευγαλέα. Αφού λοιπόν ο έρωτας βρίσκει την πλήρη έκφρασή του στην ένωση, όταν αυτή πραγματοποιηθεί δια του σεξ, ο έρωτας έχει εξαντλήσει τα όριά του, δεν έχει άλλο τίποτα να δώσει. Αυτός λοιπόν που μένει προσκολλημένος στο σεξ, ως μοναδική ή ύψιστη εκδήλωση του έρωτα, χάνει τον έρωτα, την τρυφερότητα, τη στοργή, τον σεβασμό του προσώπου του άλλου, και μετά έρχεται ως συνέπεια η φθορά της ερωτικής διάθεσης. Γι’ αυτό όλες οι προγαμιαίες σχέσεις φθείρονται, καταστρέφονται, τις διαδέχεται πολλές φορές το μίσος. Αρχίζουν οι νέοι π.χ. να ερωτεύονται και να έχουν προγαμιαίες σχέσεις στα δεκάξι τους χρόνια, αλλά στην ηλικία των τριάντα παντρεύονται άλλον, αφού έχουν αλλάξει ερωτικό σύντροφο πέντε-δέκα φορές. Πού είναι ο έρωτας; Έρωτας είναι η παρατεταμένη αγάπη. Η αγάπη που διατηρείται στό χρόνο δεν γεννά τον έρωτα, είναι έρωτας».

Ο Αδάμ και η Εύα φεύγουν από τον παράδεισοΚι ακόμα θα ήθελα να ξέρω ότι «όσοι πιστεύουν ότι το σεξ, η χρήση ή η παράχρησή του, είναι φυσικά στον άνθρωπο, κάνουν λάθος.»

Ότι

«φυσική κατάσταση του ανθρώπου είναι ο Αδάμ πριν από την αμαρτία, παραφυσική είναι ο Αδάμ μετά την πτώση, έξω από τον Παράδεισο, υπέρ φύσιν είναι η ζωή με το Χριστό εν Αγίω Πνεύματι».

Ότι το σεξ είναι μια μεταπτωτική κατάσταση:

«Όταν ο Χριστός εξέβαλλε του παραδείσου τους ανθρώπους για να μη γίνει το κακό αθάνατο και βασανίζει τον άνθρωπο αιώνια, τον ενέδυσε με τους δερμάτινους χιτώνες ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να επιβιώσει, μέχρις ότου δια του Χριστού εισέλθει στη θέωση. Είπε ο Χριστός στη γυναίκα και στον άνδρα: ‘Εν λύπαις τέξη τέκνα…’ (Γεν. 3:16-21). Οι δερμάτινοι χιτώνες δόθηκαν ως φάρμακο κατά του θανάτου, αφού ο άνθρωπος, αντί της μετά του Θεού αθανασίας, επέλεξε το θάνατο χωρίς Θεό.»
(Ιερομονάχου Διονυσίου Βογλού, «Περί γενετησίου ενστίκτου», από το βιβλίο «Το Σώμα του Χριστού και ο κήπος των τέρψεων», Εκδόσεις Εγρήγορση, Αθήνα 1998).

Αυτά είναι μερικά από τα πράγματα που θα ήθελα να ξέρω πριν γίνω έφηβη. Δεν μπορώ να κατηγορήσω τους ανθρώπους που τότε δεν μου τα είπαν καθόλου, ή δεν μου τα είπαν καλά, γιατί ίσως ούτε κι εκείνοι τα ήξεραν. Ίσως πάλι και να μην τους άκουγα, ότι και να μου έλεγαν. Πάντως τώρα τα ξέρω. Και εν Χριστώ ποτέ δεν είναι αργά, όσο ζει ο άνθρωπος.

IN ENGLISH

What I wish I’d been told before I become a teenager

There are many things that I wish I’d been told before I become a teenager.The most important of these concern our relation with God, ourselves and other people.
CONCERNING GOD I WOULD LIKE TO KNOW that He exists, that He loves us and that He never makes mistakes. I would like to know that He is always beside us and that He never leaves us alone. That it is we who leave from Him, not He who abandons us.That He wants us to live by His side forever in a life which resembles nothing that exists on earth.
I would like to know that God is a Communion of Three Persons. This means that we, who are created at His Image and to His Similitude, cannot become true people unless we are in real – not selfish – communion with our fellowmen. This means that other people are our paradise, not our hell, as Sartre says.
I WOULD LIKE TO KNOW why God – the Second Person of the Holy Trinity – became a man and lived in a woman’s womb; because He wanted to endow His Holy Virtues to us.
THAT the reason why we go to Church is not «to have everything turn in our advantage» or to do what «our parents taught us to do». (In this reasoning, if our parents were pagans and taught us to believe in idols, we should burn Christians in the amphitheatres). The reason why we go to Church is that there is our homeland, the place where God wants us to be, so that He can share with us His Own Virtues for He loves us: to share with us His Love, His Freedom, His Peace, His Holiness, His Justice, His Immortality, His Eternity.
I would like someone to eloquently explain to me what the term «God’s creation» means (referring to man). Namely, that God and man are not of the same essence and that it’s impossible for man to become a God by following some «energy techniques» which are fashionable nowadays. That God grants His gifts the way He wants to, and that these gifts can be stolen by noone, by no means.
I WOULD LIKE TO KNOW that being «a good man» who makes «good deeds» is not enough to be OK in front of God. This is not enough, because man doesn’t know either what is good and evil inside him, or which deeds are good. The true understanding of good and evil is acquired when man comes in communion with God; then he discovers the magnitude of his sin and he stops to imagine that he is good.
Still, no one is «OK» in front of God, because of the «good deeds» he makes. The good deeds we make – if we make any – are also gifts which God has granted to us.Because «without Him we can do nothing» (John 15:6).
CONCERNING OTHER PEOPLE I WOULD LIKE TO KNOW that we can’t read what’s hidden in the innermost of their heart. That they deserve our love, whatever they have done to us. That we must not hammer them with their mistakes, thinking that in this way we help them. That he who today is a bad person, tomorrow may truly be a Saint.
CONCERNING SEX I WOULD LIKE TO KNOW that when somebody loves somebody he doesn’t necessarily have to have sex with him.

«A question arises: If somebody loves somebody, should he have sex with him to prove his love?… If a man loves another man, should he have sex with him? Of course not. If the beloved person is a child, then what should happen? I think love is the kind disposition of the soul, in which somebody does not prefer anything of the material things to the happiness of the beloved person».
«…Someone may say that sex maintains love. On the opposite, real life shows that sex kills love. Every kind of love, whether it addresses tο the Holy Trinity or to the other sex, finds its full expression into union. Besides, that’s why somebody gets married, to be forever with the person that (s)he – even elusively – fell in love with. So, since love finds its full expression into union, if such union may be fulfilled through sex, love reaches its limits, and has nothing more to offer. As a result, (s)he who remains attached to sex, as to the only or the highest expression of eros, (s)he loses eros (tenderness, affection, respect to the other person). Thus, deterioration of love follows as a consequense. That’s why all premarital relations are perished and destroyed, and sometimes succeeded by hatred. Young people start to fall in love and to have premarital relations at 16, and they get married to another person at the age of 30, after they have changed a partner 5-10 times. Where is eros? Eros is the prolonged love. Lasting love does not give birth to eros; it is eros».

Also, I would like to know that «whoever believes that sex, its use or its misuse is natural to man, (s)he makes a mistake.» That «Man’s natural condition is Adam before sin. Adam’s condition after the fall, out of paradise, is opposite to man’s natural condition. Beyond man’s natural condition is the life with Christ in the Holy Spirit.»The expulsion from Paradise«When Christ sent Adam and Eve away from paradise (so that evil could not become immortal and torture people eternally), He dressed them in leather robes so that they could survive, until they enter into godlikeness through Christ. Christ said to man and woman: ‘You shall give birth to your children in sorrow’ (Genesis 3:16-21). Leather robes were given as a medicine against death, since humans, instead of immortality with God, chose death without God». («About sexual instict», by hieromonk Dionyssios Voglos. From the book «The body of Christ and the garden of earthly delights», Egrigorsi publications, Athens, Greece, 1998).

These are some of the things I wish I had been told before I become a teenager. I can’t blame people that they didn’t tell me then – or they didn’t tell me in a proper way –  because maybe they didn’t knew either. It is also possible that I wouldn’t listen, no matter how they would talk to me. Anyway, I know now. And in Christ it’s never too late, as long as man lives.

Περί Ελληνισμού και Ορθοδοξίας & γενικότερα έθνους και θρησκείας

(Θέματα που προέκυψαν από ανταλλαγές απόψεων στην παλιά λίστα του ecclesia.gr. Οι θέσεις του συνομιλητή με πλάγια γράμματα.)

Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις χαρακτηρίζουν τα άτομα, όχι τα έθνη. Τέτοια γενίκευση είναι είτε επιστημονική, στην καλύτερη περίπτωση, είτε έργο του διαβόλου στη χειρότερη.

Τα «φυσικά» και όχι «τεχνητά» έθνη (παράδειγμα τεχνητού έθνους είναι το αμερικανικό), μοιράζονται -ως προς την πλειοψηφία των ανθρώπων που τα αποτελούν – και μια θρησκεία. Ίσως να υπάρχουν κι άλλες θρησκευτικές προτιμήσεις κάποιων μειοψηφιών, αλλά δεν είναι αυτές που ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ το έθνος. Λέμε «οι Ορθόδοξοι Σέρβοι» κι ωστόσο μέσα στα δέκα
εκατομμύρια των Σέρβων υπάρχουν κάποιες χιλιάδες που είναι άθεοι ή Ινδουϊστές. Δεν είναι όμως αυτοί που δίνουν τη βασική σφραγίδα του έθνους.

Στον εθνικό πόλεμο του 1821, Μουσουλμάνοι, Τούρκοι και Αλβανοί πολέμησαν μαζί ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Το Σύνταγμα της Τροιζήνας ήταν ένα κόλπο των τότε ξένων δυνάμεων.

Οι Αλβανοί που πολέμησαν τους Τούρκους είναι οι γνωστοί Ορθόδοξοι Αρβανίτες, οι οποίοι και εθνολογικά συγγενεύουν με τους Έλληνες (ειδικά οι Τόσκηδες), και όχι οι εξισλαμισμένοι Τουρκαλβανοί οι οποίοι, όχι μόνο συνεργάζονταν με τους Τούρκους, αλλά ήταν συχνά πιο σκληροί απέναντι στους Χριστιανούς. Οι Βλάχοι, οι Σέρβοι και γενικά όλοι οι Βαλκάνιοι που πολέμησαν με τους Έλληνες την Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν Ορθόδοξοι. Οι ελάχιστοι Μωαμεθανοί που κατά καιρούς πολέμησαν το Σουλτάνο, όπως ο Αλή πασάς, το έκαναν για ίδιον όφελος και χρησιμοποίησαν τους Έλληνες για τη δουλειά τους, ενώ όταν δεν τους χρειάζονταν τους εξόντωναν.

Το μόνο κόλπο των Μεγάλων Δυνάμεων που υπάρχει στα ελληνικά συντάγματα της επανάστασης, είναι ότι αναγνωρίζουν ως Έλληνες αυτούς που «πιστεύουν στο Χριστό» αλλά κατοικούν στην ελληνική επικράτεια, δηλ. τη μικρή περιοχή της τότε απελευθερωμένης Ελλάδας. Με το κόλπο αυτό αναχαιτίζουν τη βασική ιδέα της επανάστασης, που ήταν η ανασύσταση του «ρωμέικου», της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αυτή την ιδέα προπαγάνδιζαν οι Φαναριώτες, ο Ρήγας και οι Κολλυβάδες, αλλά σαμποτάριζαν όλες οι μεγάλες δυνάμεις. Οι Δυτικοί συμμερίζονταν την «αρχή των εθνοτήτων», ότι κάθε γλωσσική ομάδα πρέπει να αποτελεί ξεχωριστή εθνότητα και κρατική οντότητα, ενώ το συνεκτικό στοιχείο της Ρωμαίικης ενότητας είναι το Ομόδοξον, η Ορθοδοξία, που συγκρατούσε όλες τις εθνότητες ενωμένες κάτω από τη σκέπη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βάση αυτής της ρωμαίικης ιδέας είναι που λέει ο Ρήγας:

«Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένοι και Ρωμηοί
(Έλληνες, γιατί «Ρωμηοί» ήταν και οι προαναφερόμενοι),
αράπηδες και άσπροι,
με μια κοινή ορμή,
για την ελευθερία να ζώσωμεν σπαθί».

Ο Ρήγας καλεί ακόμα και τους Τούρκους να επαναστατήσουν, και το επιχείρημά του είναι ότι στο χριστιανικό κράτος – που λόγω της Γαλλικής επανάστασης το οραματίζεται ως πολυεθνική δημοκρατία, κι όχι ως πολυεθνική αυτοκρατορία που ήταν η Ρωμανία – και οι Μουσουλμάνοι θα ζούν κάτω από δικαιότερη διακυβέρνηση. Προσοχή όμως: καλεί τους επαναστατημένους Τούρκους να δώσουν όρκο «στο σταυρό»:

«Ελάτε μ’ ένα ζήλον σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον επάνω στον Σταυρόν».

Και παρακάτω:

«Καί όσοι προσκυνήσουν (το υπό το Σταυρό καινούργιο κράτος) δεν είναι πλιο εχθροί,
αδέλφια μας θα γίνουν, ας είναι κι εθνικοί (δηλ. μη Χριστιανοί).
Μα όσοι θα τολμήσουν αντίκρυ να σταθούν (υποστηρίζοντας την κυριαρχία του μουσουλμανικού
κράτους του σουλτάνου),
εκείνοι, και δικοί μας αν είναι, ας χαθούν.»

Και να πώς τελειώνει ο Θούριος:

«νά σφάξωμεν τους λύκους, που τον ζυγόν βαστούν
και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά τους τυραννούν.
Στεριάς και του πελάγου να λάμψει ο Σταυρός,
κ’ εις την δικαιοσύνην να σκύψει ο εχθρός.
Ο κόσμος να γλυτώσει απ’ αυτήν την πληγήν,
κι ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια, εις την γην!»

Ποιοι είναι οι Τούρκοι που ανταποκρίθηκαν στο υπό το Σταυρό κάλεσμα; Σχεδόν κανείς… εκτός από τον Πασβάνογλου. Οι υπόλοιποι, λόγω της θρησκείας τους, προτιμούσαν να ζουν σ’ ένα καταπιεστικό μουσουλμανικό κράτος. Ας μη διαχωρίζουμε λοιπόν τόσο εύκολα τη θρησκεία από το έθνος και φανταζόμαστε ότι κάποια σύμβολα μπορεί να είναι μόνο εθνικά.

Το ελληνικό έθνος είναι παλαιότερο, και εξ ορισμού ευρύτερο από την Ορθοδοξία.

Φυσικά και είναι παλαιότερο, αλλά με τη μορφή που είχε πριν συναντήσει το Χριστιανισμό.
Από τη στιγμή που συναντήθηκαν δεν ξεχωρίζονται πια – γι’ αυτό και η «αναβίωση» της αρχαίας θρησκείας και άλλα τέτοια δεν αντιπροσωπεύουν πια τον Ελληνισμό. Μάλλον σε ταινία με ζόμπι παραπέμπουν, μετά συγχωρήσεως. Οι μόνοι που κάπως ξεφεύγουν από τον κανόνα είναι οι Καλάς Καφίρ και παρόμοιες περιπτώσεις, οι οποίοι διατήρησαν την αρχαία θρησκεία γιατί παρέμεναν αποκομμένοι από το υπόλοιπους Έλληνες και δεν έμαθαν για τον Χριστό.
Όλοι οι υπόλοιποι που ήταν Χριστιανοί κι εξισλαμίστηκαν, έχασαν και τη σύνδεση με την ελληνική τους καταγωγή, όπως οι – Έλληνες – Πομάκοι, οι γνωστοί γενίτσαροι κτλ. Αντιθέτως οι Πόντιοι που κατέφυγαν στη Σοβιετική Ένωση και χρειάστηκε να διαλέξουν τι θα κρατούσαν, ελληνική γλώσσα ή Ορθόδοξη θρησκεία, διάλεξαν τη θρησκεία και παρέμειναν Έλληνες.

Φορητές εικόνες που έχω ιστορήσει

Αγιογραφία άρχισα να σπουδάζω το 1993. Έκανα δύο χρόνια στο πνευματικό κέντρο του Παντοκράτορα, στη Γλυφάδα, με δασκάλους τον π. Κων/νο Στρατηγόπουλο (θεολογία και σχέδιο) και τον κ. Στάθη (αγιογραφία και χρύσωμα), αλλά και μερικούς μήνες μαθήματα αναπαλαίωσης σε άλλη σχολή.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, παρότι έχω ιστορήσει πολλές εικόνες, δεν μου έχει μείνει σχεδόν καμμία. Όμως, για μεγάλη μου χαρά, κάποιες βρίσκονται σε ναούς και μοναστήρια. Εδώ είναι αυτές που έχουν απομείνει στην κατοχή μου, η Παναγία η Γλυκοφιλούσα και ο Μέγας Κωνσταντίνος, και η εικόνα ενός αρχαγγέλου (από κυπριακό πρωτότυπο) η οποία δεν βρίσκεται πια στην κατοχή μου αλλά έτυχε να την έχω σε φωτογραφία, που τραβήχτηκε πριν την παραδώσω.

Με την εικόνα του αρχαγγέλουΑρχάγγελοςΠαναγία ΓλυκοφιλούσαΆγιος Κωνσταντίνος

In English:

I had courses on Hagiography at the Pantocrator’s School for 2 years. My teachers were f. Constantinos Stratigopoulos (Theology and Drawing) and mr. Stathis (Icon Painting). In another school I learned how to make icons look old…
Though I have painted many icons, only a few are still in my posession. But I am happy to know that some of them are in churches and monasteries.
Here you can see two that I have at my house, the Virgin Mary with Jesus and St. Constantine, as well as the icon of an Archangel (the prototype is from Cyprus) which I don’t own. I just have the photo were I hold it, before giving it to the one who ordered it.